Vakantie 2013 Frankrijk - Jogger Jo & Spinning Jenny (Homepage www.jogger.tk)
Tijdens de vakantie 2013 vertoeven we op Camping Le Galetas bij Lac St.Croix aan de Gorges du Verdon en daarna trekken we naar de rustige en ruime natuur Camping Le Gessy te Verclause in Zuid-Frankrijk (Drôme Provençale grens Haute Alpes) als ons zomerplekje.

De campings en omgeving zijn ons eerder goed bevallen, dus op herhaling.

E-mail contact op vakantie jo.schoonbroodt@gmail.com

Klik hier of op de slideshow voor het fotoalbum Vakantie 2013

Vakantieverslagen, in deze omgeving, van andere jaren:
Lac St.Croix - Gorges du Verdon 2002 2003 2004 (Klik op jaartal)
Drome/Haute Alpes 2008 2009 2011 2012(Klik op jaartal)

Zondag 16-jun-13 : Reisdag
Even na 7uur vertrekken we uit Maastricht met de Camplet Concorde vouwwagen achter onze Colt. Ons huisje op wielen voor de komende vakantie tijd. Na de Ardennen worden we in Luxemburg getrakteerd op een wegomlegging. De route richting Frankrijk is geblokkeerd, maar er zijn meer wegen naar Noord Frankrijk. Het is opmerkelijk rustig op de weg en via Metz, Nancy, tolweg Toul komen we rond 15uur door de tunnels van Lyon. Met nog anderhalf uur Route du Soleil is de eindbestemming vandaag na 850km om 16:30uur, Montelimar Nord. De temperatuur is van 10.C in de Ardennen opgelopen naar 32.C. Hotel Les Tourrettes (Premier classe www.premiereclasse.fr) ligt direct bij de afslag Montelimar Nord. We krijgen voor 35Euro kamer 10, deze bevat 3 slaapplaatsen, bed/linnengoed, douche, handdoeken, wc, tv, airco, Wi-Fi internet. De auto en vouwwagen staan geparkeerd achter hekwerk en ik maak een wandeling in de buurt door het dorpje Les Tourrettes. Met een wijntje en Franse kaas komen we bij van de eerste reisdag. We gaan op tijd onder de wol om morgen uitgerust naar onze vakantiestek aan Lac St.Croix / Gorges du Verdon te trekken.
Maandag 17-jun-13 : Verplaatsing naar Camping Galetas aan Lac St.Croix
Om 9uur verlaten we het hotel bij Montelimar en tuffen over de A7 tolweg naar Senas. Het is een zonnige dag en de drukte op de 3 baans weg valt, ondanks het vrachtverkeer, reuze mee. Vanaf afslag Senas gaat het binnendoor over de D7N richting Lambesc en D561 langs Le Puy-Sainte-Réparade. We voorkomen hiermee extra autoweg km's en zien nog wat van de streek. Met een stukje A51 komen we via de D952 door Gréoux-les-Bains, Riez en Moustiers-Sainte-Marie. Om 11:30 zien we het adembenemend panorama van Lac St.Croix en de brug Galetas over de Gorges du Verdon. Onze Camping Galetas ligt hier direct bij.

De receptie is open en ik had Monsieur Didier verwittigd van onze komst. Er is nieuw sanitair geplaatst en het badgebouw mooi betegeld. Plekje 100 met een schaduwboom is nog vrij en dat is precies op het plateau dat we in gedachten hadden. Na wat noeste arbeid is de vouwwagen uitgeklapt en de zonneluifel opgesteld. Haringen hier in de grond slaan is een uitdaging op zich. Na een zwembeurt in het heerlijk water van het meer begint het tegen 17uur te kriebelen en trek ik de loopschoenen aan voor een verkenningsrondje langs het blauwe meer. De koperen ploert brandt heftig en na een uur hou ik het voor gezien. Het lichaam beloond met een lekkere douche en de Vin Rouge staat klaar. De vakantie is nu echt begonnen met een mooie ondergaande zon.

Afgelopen vrijdagnacht de SunriseMarathon in Vijlen, nu de Sunset aan Lac St.Croix.
Dinsdag 18-jun-13 : Via het hellingbos naar Aiguines
Omdat rust roest ga ik om 7:30uur op pad via het hellingbos omhoog naar Aiguines. Het klimmen door het oude eikenbos valt me zwaar en de ondergrond geeft niet altijd goede grip waardoor ik deels omlaag glij. Naast me tussen de struiken stuift grommend een groep wilde varkens weg. Ik ruik hun doordringende geur als ik door hun territorium kom. Met 350 hoogtemeters in de benen kom ik boven in het dorp en geniet van de mooie vergezichten over het meer. Na 2 uurtjes zwerven ben ik weer terug op de camping waar het ontbijt dubbel lekker smaakt.

We luieren en lezen bij de tent en de warme harde Mistral wind is enkel te harden in de luwte. Gelukkig is dat onder de luifel met uitzicht op het blauwe meer. Jenny heeft er een huisgenoot bij want een "vregge" huismus heeft de moed om rond onze tafel te huppelen. Dat wordt beloond met brood waardoor "Saartje" nog vaak op bezoek komt.

In de namiddag gaat de Mistral liggen en we zoeken  de Vin Rouge op.

De rust is van korte duur want tegen zonsondergang begint "Jean le Vent" (de Franse Jan de Wind) weer in alle hevigheid de kop op te steken. Nog erger en  vol van voren. Grote stofwolken vliegen voorbij. De zonneluifel wordt uit voorzorg afgebroken en alle ritssluitingen gaan dicht. Met wat extra scheerlijnen en stenen wordt de tent verstevigd. De wind trek zich geregeld terug en alles is dan muisstil, zelfs geen vogels te horen. Even later beukt hij dan weer vol tegen de tent waarbij de oven zelfs van de tafel wordt gedrukt. De tent van de buren is gesneuveld en ze blijven in de auto overnachten. Overal op de camping worden er voorzorgs maatregelen getroffen en enkele gasten vertrekken overhaast. Dat belooft een onrustige nacht te worden voor ons.
Woensdag 19-jun-13 : In/door het oog van de Mistral
En het werd een heel onrustige nacht. De harde wind ramt tegen het tentdoek en onze slaapplaats in de vouwwagen schudt heen en weer. Af en toe heb ik het idee dat het karretje compleet wordt opgetild. Een oog dicht doen lukt niet en ook met oordoppen in is het een hels kabaal. Geregeld sta ik op om de boel te controleren en buiten in het donker proberen nog meer campinggasten te redden wat er te redden valt. Er vallen takken uit de bomen, de natuur is hier ontembaar. Ook binnen in de tent blaast de wind. Als de zon opkomt worden mijn ogen moe en kan ik ondanks de wind even slapen. De koffie doet wonderen en als ik buiten kom zijn we de laatste campinggasten met een tent die nog overeind staat. We serveren de ongelukkige buren ook een kop koffie. Ze gaan naar huis, hun tent is niet direct te repareren, het was voor hun einde vakantie.

Het leven gaat verder en we doen inkopen 25km verder in Aups. Even geen wind aan je hoofd en genieten van een mooie rit door de natuur. Terug op de camping lijkt het of de wind wat afneemt. We eten buiten en ik ga een middag dutje te doen om de verloren uren wat in te halen.

Tegen 17uur trek ik de loopsloffen aan en ga via Pont Galetas, de brug over de Verdon, omhoog naar de Route du Verdon. Dit is een geel gemarkeerd pad. Het is een onverharde en stijle klim maar levert ook snel mooie vergezichten over Lac St.Croix en na even doorlopen de Gorges du Verdon. Het is warm op deze zuidhelling. Eenmaal boven op de Route du Verdon blaast de Mistral zo hevig dat ik lopend nauwelijks vooruit kom. Na een uurtje hou ik het voor gezien en daal af naar de camping waar al dat lekkers dat het leven zo aangenaam maakt, goed smaakt.

Tegen de avond is "Jean le Vent" gaan liggen en dat doen wij voor vandaag ook.
Donderdag 20-jun-13 : In/door het oog van de Mistral
De ochtend gymnastiek brengt me vandaag via de klim bij de brug een stapje hoger dan de Route du Verdon. Onderweg tref ik nog een klaterend water uit de berg en vul mijn bidon. Al dat klimmen wordt uiteindelijk beloond met een mooie afdaling over de Route du Verdon D952 richting Moustiers St.Marie. De wegen zijn buiten het toeristenseizoen nog niet te druk maar het blijft op deze bochtige route oppassen met het verkeer. Uiteindelijk keer ik na bijna 2uur weer langs het meer terug naar de camping. De tent wordt gekuist van alle stof dat de afgelopen dagen naar binnen is gewaaid en ook de zonneluifel wordt aan de voortent geritst. Alles oogt nu of er geen storm hier heeft geraasd.
De schade valt mee. Naast een gebroken handvat van de broodjesoven, die van de tafel is gedonderd, missen we het meeste onze huismus (Saartje). Saartje kwam voor de storm de broodkruimels opruimen en was zo tam dat hij bij ons bleef zitten. We vermoeden dat Saartje door de wind een paar honderd km's verop is beland. Mochten jullie in de buurt van Maastricht een tamme huismus treffen, dan is het mogelijk onze Franse Saartje.

De camping is nu behoorlijk verlaten met alle gevluchte gasten en nieuwkomers zijn verbaasd over zoveel lege plaatsen. Voor ons ideaal om er een lekkere luierdag van te maken. Baard en snor moeten het ontgelden tijdens de scheerbeurt, laat de zomer nu maar komen.
Vrijdag 21-jun-13 : Wat een rust
Met een hels kabaal worden we om 6uur uit onze nachtrust gerukt. Een grommende machine is bezig om gras te maaien op de parkeerplaats van het dagstrand waar meer stenen liggen dan grassprieten groeien. Nondedju wie komt er nu op dit idee op dit tijdstip? Even later horen we het gebler van een schaapskudde bij het meer en besluit ik op verkenning te gaan. Bij het meer is geen schaap te zien maar wel schapenkeutels. Ik volg het keutelenspoor, maar natuurlijk net de verkeerde kant op. Er valt nog veel te leren in de natuur.

Via een onverharde klim naar Aiguines maak ik, onder een blue sky, mijn hoogtemeters. Na het ontbijt maken we een ommetje over de grote camping waar vooral de hoger gelegen plaatsen een mooi uitzicht hebben over het meer. Het is zomers in de Provence /Var en we keutelen, om in stijl te blijven, op de camping.

Contact met dochter Anouk leert ons dat Maastricht gebukt gaat onder de regenbuien en dat op de eerste dag van de zomer.

De elektrische bakplaat verzorgt het avondmaal. Een mooi alternatief als de BBQ niet gebruikt mag worden.
Zaterdag 22-jun-13 : Omhoog naar de Gorges du Verdon
Om wat klim km's te maken vandaag onverhard omhoog tot Aiguines. Onderweg vlucht een ree voor me weg en even later verstoor ik een everzwijn, dat langs het pad lag, in haar slaap. Knorremans is aan zijn strepen te zien nog in de puberleeftijd. Bij de ruïne van het dorp is een mooi uitzicht op het kasteel met zijn peper en zout torentjes en op de achtergrond Lac St.Croix. Om nog wat hoogtemeters te maken ga ik via de Route Gorges du Verdon verder tot Col D' Illoi (967m). Anderhalf uur klimmen wordt vervolgens beloond met een half uur afdalen, terug naar de camping Galetas bij het meer. Met vers stokbrood en een kop koffie smaakt het ontbijt voor de tent als een koningsmaal. Leven als een loper in Frankrijk.

Onze Zeeuwse buren komen voor een aperitief en we ontdekken veel overeenkomsten met Limburg. Contacten leggen op een camping gaat zo vanzelf sprekend.

Nadat ik de nieuwe Italiaanse buren geholpen heb met het opzetten van hun luifel wordt ons daar een koele Rosé aangeboden.
We zullen maar zeggen dat de Vino eigenlijk ook maar een soort druivensap is en dus geen verkeerde sportdrank.
Zondag 23-jun-13 : Richting Moustiers St.Marie
Vandaag een vlakke etappe door de bossen langs het meer richting Moustiers St.Marie. Aan de waterkant veel wild kampeerders die uit hun slaap gewekt worden door een voorbij razende grijsaard. Er wordt in de klaterend stromende beekjes richting meer veel gevist met de zweefvlieg. Op camping Petit Lac is nog alles in diepe rust en even voor het toeristische Moustiers St.Marie draai ik terug richting Lac St.Croix. De brug van Galetas en de monding van de Gorges du Verdon zijn hier goed zichtbaar, even als onze camping aan de overkant van het meer.

Als we met het ontbijd bezig zijn komt er een huismus broodkruimels pikken. Zou het Saartje zijn die een paar dagen geleden door de Mistral was weggeblazen? Nee deze huismus, Saartje II, piept en Saartje I was geruisloos. We roepen op haar maar ze herkent ons echt niet. Einde van het Saartje verhaal.

De eerste vakantieweek zit erop, zonder een spat regen, en ook vandaag is de lucht weer staal blauw. Met aangename temperatuur en genoeg leesvoer is het de rest van de dag hier goed vertoeven.
Maandag 24-jun-13 : Bezoek Moustiers St.Marie
De loopschoenen brengen me vandaag eerst onverhard omhoog naar Aiguines en vervolgens omlaag naar Les Salles. Dit dorpje is geheel herbouwd, van het oude dorp bevinden zich de resten op de bodem van het stuwmeer. De wind is vandaag weer aangewakkerd en vooral terug richting de camping is "Jean le Vent" erg actief.

Na het ontbijt bezoeken we Moustiers St.Marie. Een tegen grillige rotswanden geplakte toeristische plaats en de moeite waard om door de smalle straatjes rond te slenteren. Als je van trappenlopen houdt is een bezoek aan de hoger gelegen kapel een mooie uitdaging.
Boven het dal hangt er ster aan een ketting tussen twee rotsen. Volgens de legende had een ridder die tijdens een kruistocht gevangengenomen was, gezworen dat hij een zilveren ster boven Moustiers zou ophangen als hij naar het dorp terug zou keren. Aldus geschieden.

Oma Jenny vindt mooie Provençaalse Brocante en we nemen vers brood, waar olijven in zijn verwerkt, mee naar de camping.

Tegen de avond arriveren de Limburgers Astrid en Peter Kettenis uit Nieuwstad. Nadat ze hun Zambezi tenttrailer hebben opgezet drinken we nog een slok op hun goede reis, die tot Grenoble uit veel wind en regen bestond. Bijna niet voor te stellen dat we zelf al een week voldoende hebben aan een korte broek.
Dinsdag 25-jun-13 : Gorges du Verdon - Belvedere le Mayreste
De wind is gaan liggen als ik op sta. Via de brug over de Verdon klim ik over een onverhard pad omhoog naar de weg die door de Gorges du Verdon richting Castellane slingert. De oost zijde van de canyon ligt nog in de schaduw. Op de smalle weg is het nog vrij rustig maar bij elke bocht is het oppassen of er verkeer komt. Ik loop door tot Belvedere le Mayreste. De adembenemende schoonheid van de Gorges du Verdon is een van de spectaculairste natuurverschijnselen in Frankrijk. De Verdon, een zijrivier van de Durance, stroomt op sommige plaatsen tot 700m diep tussen de rotsen. Na ruim 2uur genieten ben ik mooi op tijd terug op de camping voor het ontbijt.

Campinglife vandaag en in afwachting van een SABIC reorganisatie bericht.

Mijn baan (System Engineer) gaat vervallen evenals 300 anderen. Zelf had ik hier al rekening mee gehouden en me vrijwillig aangemeld. Dit ook om de jongere collega’s een kans te geven. Als SABIC al toekomst ziet in Limburg kan deze beter geïnvesteerd worden, via een goede overdracht, bij “de jeugd”. Met 47 dienstjaren nadert nu dus snel het einde van mijn beroeps carrière. Ik mag terug kijken op een aangename uitdagende werkkring met sociale collega’s. Vooral dat laatste zal ik gaan missen, maar daar hebben we thuis een oplossing voor. Sterkte wens ik de collega’s die tegen hun zin moeten verdwijnen en een onzekere tijd tegemoet gaan.
Woensdag 26-jun-13 : Markt in Aups
De planning is om naar de markt in Aups te gaan maar eerst een training met Astrid Kettenis. Om 7:30uur trekken we omhoog naar Aiguines en ik sta versteld hoe makkelijk Astrid, die pas een paar jaar aan hardlopen doet, mee kan. Op de stijle stukken wandelen we maar de (s)pas blijft er goed in. Op het hoogte punt aangekomen dalen we een klein stuk af in de Gorges. Een pad is er nauwelijks te vinden maar de rust en ruwe natuur zijn adembenemend. De terugweg uit het ravijn is even zoeken en brengt ons op mooie uitzichtpunten.

De markt in Aups is zo een typisch Provençaals gebeuren en levert Jenny weer wat bling bling op. De wijnkelder wordt weer aangevuld zodat we de komende tijd vooruit kunnen.
Het zonnetje doet de rest van de dag haar best en wij genieten van de rest.

Na het avondeten gaan we op de thee bij Astrid en Peter en genieten van een mooie zonsondergang boven Lac St.Croix.
Donderdag 27-jun-13 : Elita en Wim op bezoek
Het ochtend ritueel brengt me in de bergen boven Pont Galetas. Ik maak gebruik van de drinkwaterplaats op een plek waar water uit de berg komt. Heerlijk koel helder water. Vervolgens kies ik een pad verder omhoog, dat gemarkeerd is, en me naar Col de Plein Voir voert. De uitzichten over het meer van St.Croix zijn hier schitterend. De afdaling is bezaaid met rollende stenen en kost me meer moeite dan de klim.

Elita en Wim Dasselaar bezoeken ons vanaf de Camping Les Gessy in de Drome, de camping waar we zelf aanstaande zondag naar verkassen. Altijd weer leuk om een jaar samen bij te praten.
Vrijdag 28-jun-13 : Nieuwe Job?
De tweede training met Astrid brengt ons via Pont Galetas bij een drinkplaats aan de Route du Verdon. Na onze flessen te hebben gevuld gaat het verder via onverharde paden omhoog richting Moustiers St.Marie. Als we weer op een dalende asfalt weg belanden maken we er een minuten interval training ervan totdat we weer beneden bij de T-splitsing zijn. We zwerven nabij Moustiers door een gebied waar meerdere campings zijn en treffen een oldtimer tractor. Ik zie het boerenleven alhier helemaal zitten. Een beetje rond toeren met de tractor en genieten van de natuur.
Zaterdag 29-jun-13 : Inpakdag
Morgen is de trek naar de camping in de Drome gepland. Ik loop via het hellingbos naar Aiguines en wordt getrakteerd op een hert dat vanaf een grasvlakte het bos in vlucht. Aiguines laat ik rechts liggen en klim verder omhoog naar de Route du Verdon. Na ruim twee uur zit mijn laatste Verdon training voor dit jaar erop.

De rest van de dag wordt gebruikt om de tent wat te "kuisen" en al zoveel mogelijk zaken in te pakken.

Zondag 30-jun-13 : Verkassen naar de Drome
Voor vandaag stond de verplaatsing van Aiguines aan Lac St.Croix naar Camping Le Gessy te Verclause in de Drome op het vakantieprogramma. Om 9uur is de Camplet travelsleeper gepakt en dicht gevouwen. We worden uitgezwaaid door een aantal bekenden. Via Moustiers St.Marie rijden we naar Mezel waar de locale bakker ons voorziet van vers brood. Na Mezel stoppen we voor een kop koffie en vervolgen de route richting Drome via Chateau-Arnoux en een stukje tolweg om Sisteron. Verder gaat het richting Grenoble tot Serres. Om 12uur zijn we bij de supermarkt van Verclause voor wat snelle inkopen. Op de Camping Le Gessy worden we hartelijk begroet door eigenaar Alain Cagossi, die ons nog kent van afgelopen jaren. Onze gereserveerde plek is snel gevonden en mogen we weer opbouwen wat 3uur geleden afgebroken is. Het is tenslotte vakantie. De warme dag zorgt ervoor dat alles een stapje rustiger uitgevoerd wordt. Bij het zwembad doe ik me tegoed aan de moerbeien en op de terugweg naar onze tent ontdek ik een kersenboom die vraagt om geplukt te worden. Heerlijk dat vers fruit direct van de boom.

We zijn uitgenodigd bij Wim en Elita voor een borrel en het is er goed vertoeven in de zonsondergang.
Op de terugweg naar onze plek horen we iemand uit een tent roepen, "daar is de hardloper". Het blijken Nederlanders die vandaag zijn aangekomen en mijn vakantieverslag van andere jaren hebben gelezen.
Maandag 1-jul-13 : Naar de top van Col de Staton
Een klassieker was andere jaren de trainingsroute via Col de Staton (1150m). Het is weer een warme dag in de Drome en ik ga vroeg op pad. Camping Le Gessy ligt tegen de helling van de Col en na een kort stukje verharde weg begint het onverhard zwoegen over losse stenen en tussen buxus en bremstruiken omhoog. Het pad gaat door een klein dennenbos waar de dennenappels massaal liggen en elke stap krakend geluiden oplevert. De zon brandt al goed op mijn rug en hogerop is er nauwelijks schaduw. Wat verschrikte vogels en een vluchtend ree zijn mijn kompanen. Hier heeft tot eind mei sneeuw gelegen en veel levende wezens zijn nog niet naar boven geweest dit jaar. Na een uurtje klimmen wordt de inspanning beloond met uitzicht op de Mont Ventoux en diep in het dal het dorpje Verclause. Klimmen kost krachten maar belangrijker is voldoende reserves te hebben om geconcentreerd te kunnen afdalen. Het pad is af en toe een stenenwoestijn en elke stap is anders. Door meer op de voorvoet te landen weet ik bij uitglijders me staande te houden. Na twee uur genieten klim ik via de camping weide weer naar ons stekkie voor het ontbijt.

Vanmiddag sensatie op de verder heel rustige natuurcamping. De geiten van een nabij gelegen herder zijn de camping op gelopen en het vangen van vijf geiten is geen alledaagse klus.

Het zwembad zorgt voor verkoeling en tegen de avond nemen we afscheid van Wim en Elita die morgen huiswaarts keren.
Dinsdag 2-jul-13 : (Schoon)Broodloper
Het brood is op en mijn dagelijks rondje combineer ik met het halen van vers brood. Vandaag doe ik een toer via Montferrand La Fare. Het gehucht bestaat uit 3 huizen en een kerk en het aantal ezels in de weide is meer dan het aantal inwoners. Na 2uur lopen kom ik met een brood links en een rechts in de handen terug op de camping waar het nog steeds lekker rustig is. Onder onze schaduwboom is het goed vertoeven en de krekels om ons heen zorgen voor een concert.

In de namiddag wordt de proviandkast en "wijnkelder" (schaduwplek onder de vouwwagen) bijgevuld en bezoek ik het zwembad.
Woensdag 3-jul-13 : Rikketik
Vannacht heeft het een beetje geregend, althans aan het rikketik geluid op het tentdoek te horen. Als ik buiten kom trekken er mistwolken omhoog uit de bergen. De looproute gaat via de verharde weg richting bergdorp Lemps. Met het stijgen nemen ook de panorama's toe. Ik loop ruim een uur over de openbare weg omhoog en al die tijd is er niemand te zien. Ook de afdaling mag ik in mijn eentje doen, waarbij ik af en toe stop om een plaatje te schieten. In het dorp hoor ik vanachter een raam iemand "courage" roepen. Lopen is hier geen straf maar wel een "straffe" uitdaging. De buffels, in de weide naast de camping doen zich te goed aan de nu lager hangende takken van de walnotenbomen. Zelf kan ik het niet laten om van de kersenboom eens goed te snoepen. Na het ontbijt komt de zon weer door en voor de lunch zoeken we weer ons buitenplekje op.

Met een rustige campingdag is het goed vertoeven in de Drome.
De elektrische bakplaat bewijst bij het avondeten weer zijn dienst als alternatieve BBQ.
Donderdag 4-jul-13 : Tips voor de hardloper / Lanterfanten
De vlinders fladderen op de campingweide al rond als ik richting de tafelberg aan de overkant van het dal loop. Hier de dambord vlinder. Via een geel gemarkeerd pad langs een tarweveld kom ik in het vervallen eikenbos. Meerdere oud knoesten liggen gesneuveld over het pad en af en toe is het een kruip door, sluip door. Na een lus over de top keer ik, met ons dagelijks brood, via Verclause weer terug naar de camping.
Om de loopkleding fris te houden was ik dagelijks tijdens de douche gelijk mijn loopspullen. Deze droogt snel in het zonnetje bij de tent.

Al dat hardlopen bezorgt me eelt onder mijn voeten. Om hier makkelijk vanaf te komen, en ik Jenny haar fijn gevoelige voetrasp niet mag gebruiken, neem ik een lap schuurpapier van de doehetzelf winkel mee en bewerk de hoeven hiermee. Met een onderstel dat de nodige grammen lichter is kan ik er nu weer een weekje tegen.

Het grote Lanterfanten maakte ook weer vandaag de dag goed. Gewoon kijken wat er zich aandient en genieten.
Wordt ook lanterfanter en lees voor de aardigheid de lanterfanten info achter deze link
Vrijdag 5-jul-13 : Low hanging Fruit
Vanaf de supermarkt te Verclause ga ik onverhard omhoog en zonder dat ik het me bewust ben nader ik het bergdorp Lemps. De rust aldaar is een inspiratiebron voor meerdere schilders. Nu ik toch hierboven ben loop ik nog verder omhoog voorbij de laatste boerderij waar de boer aan het hooien is. De reuk van gedroogd gras en bloeiende lavandel maken de tocht extra aangenaam. Na anderhalf uur kom ik op het hoogste punt, passeer een lege schaapsboerderij, en mag aan de 8km lange afdaling naar Verclause beginnen. Dat gaat wat sneller dan omhoog en 45 minuten later ben ik weer terug bij "Af".

De kersenbomen op en rond de camping bulken van het fruit en wie ben ik om daar weerstand aan te bieden. Veel moeite om het rijpe fruit te plukken hoef ik door de laag hangende takken niet te doen. Een mandje is snel gevuld en campingbaas Alain vindt het prima.

Opvallend dit jaar is dat de grote krekels met hun gesjirp verstek lieten gaan. Door de lange winter, hier was in mei nog sneeuw op de camping, ligt de natuur een paar weken achter. Vandaag begint de eerste Cigales in onze campingboom met zijn zonnig lied. De zomer is nu echt begonnen.

Bij het zwembad zijn geen andere gasten en werk ik na een vekoelende plons, via wifi dit vakantiedagboek bij. De zoete moerbijen zijn nu rijp en vallen bij elk zuchtje wind uit de bomen. Je blijft hier fruitig snoepen.
Zaterdag 6-jul-13 : Loopmaatjes
De Drome zomert en ik ga vroeg op pad voor een zwerfloop door de bergen. Waar de route me brengt maakt niet zoveel uit, overal zijn wel mooie plekken bij deze zonsopkomst. Het pad voert me omhoog een stuk richting bergdorp Lemps. Door dan weer eens links en dan weer eens rechts af te slaan ontdek ik nieuwe gebieden. Ik ben niet alleen want een mooie grote groene hagedis, die in de zon lag te lanterfanten, holt verschrikt voor over het pad. Hij houdt het met zijn kleine pootjes een tiental meters vol en ik sta versteld van zijn snelheid. Via een tussendoor pad kom ik op de onverharde afdaling richting Verclause. Een haas voor me is nu mijn loopmaatje. Hij kiest echter het hazenpad en ik mag de klus in mijn eentje verder af maken.

Op de camping is het ook weer lanterfant tijd en daar worden we langzaam expert in.
Sjiek is Miech dat.
Zondag 7-jul-13 : Drankpost bij de tent
Via de ruïne van het oude kasteel van Verclause ga ik aan de andere kant van de rivier Eygues onverhard verder door een voor mij nog onbekend gebied. Mogelijk is het een doodlopend pad en mag ik op mijn schreden terug keren. Meestal lukt het wel om er een rondje van te breien. Het karrenspoor brengt me bij een fruitwei en gaat door een beekje verder omhoog. Uiteindelijk kom ik bij een bewoonde plek in de middle of nowhere uit. Er staat een eenzaam huis en een vrouw geniet op het balkon van de opkomende zon. Ze heeft me niet gezien en om haar privacy te respecteren draai ik door hun tuin weg van het huis. Een pad is niet direct te zien en aan de hand van de zon bepaal ik mijn richting door het struikgewas.
Willen = Kunnen
En ook nu weer kom ik in de bewoonde wereld.

Bij de tent, met panorama uitzicht, is het goed vertoeven. De watertap bungelt wat heen en weer en de krekels verzorgen het zondagconcert.

In de middag arriveren Astrid en Peter vanaf Lac St.Croix op onze camping. Er is keuze genoeg voor een mooie staanplaats en al snel zitten we aan de thee.
Maandag 8-jul-13 : Vakantie bezoek
Er hangt een mistdeken in het dal onder de camping als ik de tent open trek. Het eerste loopje met Astrid in de Drome gaat via het onverharde pad bij Salle de Fetes bergopwaarts. De laaghangende wolken verdwijnen na wat klimmen en al snel lopen we in de volle zon. De terugweg gaat via de verharde weg omlaag naar Verclause waar ik drie broden insla voor het bezoek dat gaat komen. Vandaag arriveren de kinderen vanaf hun camping nabij Pont du Gard. We gaan kersen plukken en het zwembad wordt aan gedaan. Tegen de avond komt er een regenbui en zitten we gezellig op een kluitje in de voortent voor het avondmaal.
Dinsdag 9-jul-13 : Col de Staton met Astrid
De regen van gisteren heeft voor een mooi ochtend decor gezorgd. Mist flarden trekken nog over de camping als ik met Astrid vertrek richting Col de Staton. Deze 1100m hoge pukkel achter de camping omhoog over hobbel de bobbel stenen is hard werken. Na 4km zijn we 500m in hoogte geklommen (gem. 12,5%). Op de steile stukken is hardlopen bijna niet mogelijk en wordt er stevig gewandeld. De tocht loont, want de uitzichten over de witte deken onder ons zijn adembenemend. De afdaling is door de grillige ondergrond een nog grotere belasting voor de bovenbenen. Elke stap moet juist gezet worden om uitglijders te voorkomen. Landen op de voorvoet en de armen gebruiken helpt om de balans te behouden.

Terug bij de tent is het zonnetje ook volop aanwezig en belooft het weer een mooie lanterfant dag te worden.

In de namiddag worden we verrast door een onweer. Een git zwarte lucht met bliksem flitsen hangt boven de Alpen. Het gerommel van de donder worden kanonschoten die tussen de bergen echoën. Felle windstoten die de luifel verraderlijk alle kanten op duwen trekken aan de scheerlijnen. Gelukkig blijft alles mooi overeind en doen we een napje als het weer rustig wordt.
Woensdag 10-jul-13 : Vlak loopje
Na een paar dagen klimmen vandaag een vlak loopje. De mist hangt nog rond Verclause in het dal als ik met Astrid, via de dorps watertap, de verharde weg achter de supermarkt richting Aubergerie loop. Ik heb de route aangeprezen als een vlak parcours bij Astrid en ze heeft ondanks spierpijn in de bovenbenen, van ons bergloopje van gisteren, toch ingestemd om mee te lopen. Nu is vlak een relatief begrip als je op de grens van de departementen Drome en Haute Alpes gaat hardlopen. De weg gaat achter het gehucht Aubergerie omhoog naar Rosans. De afspraak is dat we draaien als we de eerste elektriciteitpaal tegen komen. Laat die nu juist pas boven aan de helling staan. Via dezelfde route keren we terug naar de broodwinkel in Verclause. Ondanks dat we op de heenweg duidelijk vals plat naar boven hadden, voelt de terugweg aan of we weer omhoog gaan. Astrid noemt het pap in de benen. Na 1,5uur "vlak" lopen zijn we met 250 hoogtemeters, in de "pap" benen, terug op de camping.

Jenny sukkelt met haar rug nadat ze bij een verkeerde beweging erdoor is gegaan. Op een camping is dat wel heel erg ongemakkelijk met alle bukken en ongelijke ondergrond. Het voorspelde onweer voor deze namiddag komt groots aanzetten maar spaart ons.
Donderdag 11-jul-13 : Klusje met Alain
Alain vroeg me om hem te helpen bij een klus aan een prive zwembad. Om 9uur gaan we op pad richting Mont Ferrand La Fare. Het zwembad ligt bij een mooi 300 jaar oud typisch Frans huis en de eigenaar, woonachtig op Tahiti, komt een keer per jaar naar zijn optrekje. Het lege met een zeil afgedekte zwembad is tijdens de winter groen uitgeslagen en met hogedrukreinigers mogen we daar in de volle zon iets aan doen. Om 12uur zit de klus erop en na gedane arbeid smaakt de koele Pastis prima.

Een "zwembeurt" in het zwembad van de camping en een middag dutje helpen me weer boven Jan.
In de namiddag komt er weer een onweer en nadien is de temperatuur weer prima.
Vrijdag 12-jul-13 : Koninginnen etappe naar Col Staton en Col Raton
Op weg naar de zon. Dat is wat ik tegen Astrid zeg als we in alle vroegte beginnen aan de Koninginnen etappe naar Col Staton en Col Raton. De camping hangt nog in de mist en ik verwacht na wat klimwerk de koperen ploert te kunnen zien en voelen. De route over twee Cols gaat het huzarenstukje worden van deze vakantie. De klim naar de Staton op 1100m hebben we al een keer deze vakantie volbracht. Om vervolgens naar de Col de Raton te klimmen mag er eerst een stuk afgedaald worden en vervolgens weer vol in de beugel via een slecht beloopbaar pad naar de top op 1300m. Hier groeien geen bomen meer, dus volop zon, en tussen de brem en buxusstruiken is er nauwelijks schaduw. Het pad, met veel losse stenen, gaat niet slingerend maar in een rechte lijn omhoog, waardoor het hellingspercentage het extra moeilijk maakt. Na bijna 2 uur beulen staan we op de top van de Raton. De uitzichten zijn adembenemend, als je nog adem hebt. Beneden ons hangen de wolken diep in het dal en direct achter de top is er een verticale afgrond van zo een duizend meters. Veel tijd om te lanterfanten is er niet omdat op de camping het ontbijt wacht. Na een uur afdalen/springen van steen naar steen zijn we weer terug op de plaats van vertrek. De brunch na de 3uur Koninginnen etappe, gaat erin als een Koningsmaal.

We maken met de auto een tocht door de omgeving en rijden via Aubergerie naar het Klooster nabij Rosans. De rustgevende omgeving is meer dan een bezoek waard. Op de terugweg doen we Rosans aan voor een wandeling door de smalle straatjes met zijn Provençaalse geurtjes.

Op de camping verzorgen de krekels de achtergrond muziek en en het zwembad voor de verkoeling.
Zaterdag 13-jul-13 : Klussen met Alain
De klus bij het prive zwembad was nog niet afgerond en vanochtend trek ik met Alain, gewapend met twee hogedruk reinigers, naar het huis tegen de berg bij Mont Ferrand. De paar uren klussen voelt niet aan als werken. De zandkleurige tegels zijn weer spic en span. Het water voor het zwembad wordt opgepompt vanuit de rivier een paar km verwijderd en na twee dagen vullen is het bijna vol. Als een Franse landarbeider vullen we de verloren energie aan met stokbrood, eigen gemaakte worst en spoelen dit door met Vin Rouge.

De middag wordt gebruikt om wat af te koelen door lekker te plonzen in het zwembad bij de camping. Na het avondeten komen Astrid en Peter afscheid nemen. Voor hun zit de Franse vakantie er weer op. Astrid heeft genoten van de km's die we samen liepen door de mooie natuur.
Zondag 14-jul-13 : Nationale feestdag
Vandaag vieren de Fransen dat ze zoveel jaar geleden de Bastille hebben bestormd en het Koningshuis de nek om hebben gedraaid. Mijn feestdag begint met een looproute via het nonnenklooster en klim naar Rosans, waar een kleine markt wordt opgesteld. Vervolgens daal ik af naar Aubergerie, het mooie dal met zijn Italiaanse populieren en smalle lange coniferen. Terug in Verclause is de winkel, ondanks de feestdag, op zondag gewoon open. Met de handen vol broden keer ik, na twee uur bewegen, terug op de camping.

We bezoeken de markt van Remuzat. Er worden veel oude gereedschappen en boeken te koop aangeboden. Een wandeling door het dorp leert ons een mooi plekje nabij de kerk kennen.
Op de camping heerst een weldadige (zondags)rust. Wat kan stilte heerlijk oorverdovend overkomen, als je er op let. De vogels houden hun rust en enkel de krekels krassen wat, lekker in de zon, hoog in de boom.

Na mijn zwembad bezoek verneem ik van Alain dat hij de Ierse runderen gaat verplaatsen naar een nieuwe weide met vers gras. De kolossen met vervaarlijke horens worden met brood gelokt en hobbelen achter Christianne aan, naar de helling beneden het zwembad. De stier (Red Bull) luistert gedwee, maar zou ik alleen niet willen tegen komen. Een dun schrikdraadje is de enige barrière die hun op afstand houd. Jenny droomt later dat het jongste kalf (Emma) bij ons door de straat in Maastricht loopt.

Bij een vriendelijk Duits koppel wordt er nog een glaasje gedronken als er vanuit Rosans het gebruikelijke vuurwerk voor deze Quatorze Juillet wordt afgeschoten
Maandag 15-jul-13 : De laatste week
Alain had me laatst op een looproute richting Lemps gewezen die ik nog niet verkend had. Het bleek een niet vaak gebruikt onverhard pad omhoog naar het bergdorp te zijn. Het begin is een karrenspoor dat over gaat in een enkelspoor en na wat zoeken weer als dubbel spoor richting een boerderij gaat. Een mooie ongerepte natuur is de beloning voor deze ochtend inspanning.

Onze laatste week in Frankrijk is aangebroken en we zijn morgen een maand onderweg. De tijd vliegt ook hier voorbij.

In de tent ontdekken we vier stuks versteende 2cm cocons. Het is onduidelijk wie dit kunstwerk, waar beestjes in zitten, produceert.
Is het een wesp of een spin?
Dinsdag 16-jul-13 : Lemps, altijd zwaar
Er rent een beest weg van de camping weide als ik afdaal langs de lege plaats van Astrid en Peter. Het heeft de grote van een ree maar zou ook een wild varken kunnen zijn. De natuur is hier zeer nabij en we weten nauwelijks wat zich buiten ons zichtsveld afspeelt. Mijn ochtend ritueel brengt me op het onverharde pad, nabij de feestzaal van Verclause, omhoog richting Lemps. Ik pluk de laatste eetbare kersen en de rest wat er hangt zit vol beestjes of begint te gisten. De eerste 2km klimmen leveren een hoogte verschil van 400m op. Dat is een gemiddelde stijging van 20% met steilere passages waar ik moet wandelen. Aangekomen bij een boerderij moedigen de honden me blaffend aan. Ik kan hier verhard omlaag lopen naar Verclause of nog 3km doorzetten naar Lemps. De keuze is eigenlijk al gemaakt als ik me de vraag stel. Mijn klokje geeft aan dat ik dan wel wat sneller mag doorlopen om op tijd te kunnen ontbijten. Op de verharde weg kan ik ook meters maken en de wind die ik zelf maak voelt goed aan op deze zonnige warme dag. De vaartspel training krijgt een extra dimensie als ik na Lemps een onverhard pad omlaag naar Verclause kies. Bijna moeiteloos spring ik over de losse stenen, de voeten steeds zoekende naar vaste ondergrond. Jammer dat de afdaling niet eindeloos door gaat. Zonder vandaag ook maar een mens gezien te hebben kom ik in lopers outfit in de broodwinkel. Bij de kassa mag ik gelijk als eerste aan de beurt. Stink ik zo of is dit Franse hoffelijkheid? Met links en rechts een brood komt (Schoon)brood loper mooi op tijd boven op de camping waar Jenny de ontbijttafel al klaar heeft staan.
Aanvallen!
Woensdag 17-jul-13 : Markt in Buis-les-Baronnies / Lavendelvelden
Vandaag een korte looproute en brood van de camping bakker, die we sinds kort hebben. Dit alles om op tijd richting Buis-les-Baronnies te vertrekken voor de markt en de mooie lavandelvelden die nu op zijn mooist zijn. Een tocht van ongeveer 45km, enkele reis, maar met twee cols. De Col de Soubeyrand van 994m en de Col d'Ey 718m met daar tussen een vallei vol lavendelvelden, druivenstruiken en abrikozenbomen.
De autotocht naar Buis, via Le Poët-Sigillat en St.Jalle, is meer dan de moeite waard en de lavendel ruiken we in de auto. Zeker nadat we enkele takjes hebben geplukt. De bijen en wespen zoemen tussen de paarse bloemen en de krekels zijn, onder het rijden, tot in de auto hoorbaar. Door de grote hoogte verschillen hebben we mooie uitzichten over het dal met zijn veelkleurige lappendeken. De markt trekt veel volk en in de smalle straten is het af en toe file lopen. Jenny haar oog valt op een horloge dat in steen lijkt verwerkt.
Via een mooie omweg over Col de Peyruergue (820m) rijden we weer terug en onderweg zoeken we een picknick plaats met Belle Vue.
Donderdag 18-jul-13 : Richting Remuzat
De kerkklok van Verclause slaat zeven keer en even later hoor ik, uit het dal, ook de klok van het klooster in Rosans hetzelfde doen als ik de ogen open doe. Een nieuwe dag in de Drome begint met twee uurtjes vet verbranden via een klim langs de schaapsboerderij richting Remuzat. Mist slierten trekken omhoog en na een uur klimmen loop ik boven de wolken. De route wordt sporadisch door wandelaars gebruikt om naar Remuzat te lopen maar mijn plannen lopen anders. Bij een vijfsprong in het bos neem ik een lange afdaling naar de rivier de Eygues. Lang geleden hebben bosbouwers hier bomen gekapt en wat er nog rest is een bord verboden te parkeren. Dit midden in een gebied waar uberhaubt geen normaal voertuig kan komen. Om droog aan de andere kant van de rivier te komen is er maar een ijzeren smalle brug en de kunst is om deze op de terugweg te vinden. Door goed te luisteren hoor ik in de verte verkeer en dat is tevens de richting die ik moet aanhouden. Inmiddels ben ik weer zover gedaald dat ik nu onder de wolken loop. Richting de camping komt de zon weer te voorschijn en beginnen de eerste krekels met hun gesjirp.

Na het ontbijt komt er een gil uit de tent. Jenny heeft kleding aangetrokken waar de misterieuze stenen cocons zich ook aan gehecht hebben. Zijn de aliens soms hier op vakantie?
Vrijdag 19-jul-13 : XXXL Roussieux
Ook deze ochtend is er opvallend veel mist in het dal. Onze tent staat in de zon maar een paar meter lager hangt de witte deken. Als ik afdaal naar Verclause loop ik al snel met mijn hoofd in de wolken. Een eenzame auto op de bergweg heeft zijn lampen aan, zo dicht zijn de witte watten. Als ik Verclause verlaat, over de D116 langs de Eygues rivier, vervagen de witte slierten en komt de zon door. Het plan is om naar het hoog gelegen gehucht Roussieux (835m) te lopen. Een combinatie van langere afstand (28km) en hoogtemeters. In het dal tussen de rivier en de weg zie en hoor ik een schaapskudde. De honden houden de boel bij elkaar en de herder rust op zijn lauweren onder een boom. Eigenlijk een mooi beroep voor een volgend leven. Na een aanloop van 9km vals plat begint de 5km klim naar Roussieux. De verharde smalle slingerweg is amper breed genoeg voor een voertuig, maar deze zal ik vandaag hier niet treffen. De wit/gele half ronde paaltjes langs de weg verschaffen me informatie over de km's tot het dorp en op welke hoogte ik loop. Traag, voor mijn gevoel, tel ik af tot boven. De drie huizen die er staan lijken verlaten maar er hangt wel was te drogen. Ik hoor water kletteren en omdat mijn bidon bijna leeg is ga ik op het geluid af. Bij een huis komt er water uit de berg, heerlijk koel en net wat ik nodig heb. Ik ben bijna twee uur onderweg en mijn horloge en maag manen me om richting ontbijt op de camping terug te keren. De afdaling geeft me mooie uitzichten en het tempo gaat omhoog. Terug in Verclause is het druk in de winkel. Bij de kassa mag ik met enkel brood voorbij de volle winkelkarren. Of wilde men van de bezwete loper af?

Het verlate ontbijt, na 28km door stappen, is tevens onze lunch.
Bij het zwembad is het vandaag wat drukker door nieuwe gasten, maar nog steeds is er alle ruimte.
Zaterdag 20-jul-13 : Inpakdag
De laatste training van deze vakantie brengt me omhoog naar de ezelboerderij. Op de terugweg naar de camping bekijk ik het landschap waar ik hardlopend de laatste tijd van heb mogen genieten. Heel mooie plekje ontdekt en vooral de rust en vrijheid om te doen wat je zelf wilt staan me bij. Als een vlinder in de Drome.

Aan alles komt een einde, zo ook aan deze mooie vakantie. Morgen fladderen we, na vijf weken Frankrijk, terug naar huis. Vandaag pakken we alles in en klappen de vouwwagen dicht. We overnachten in een huisje op de camping zodat we alles droog en schoon kunnen opbergen.

Voor de statistieken mijn Tour de France hardloop cijfer:
31 vakantie trainingen brachten me 369km door de bergen. Voor 11560 hoogtemeters was ik bruto 55uur onderweg, inclusief foto's maken. Dat het eten me hier zo goed smaakte komt mede door het energie verbruik van 17936Kcal.
Over de Vin Rouge als sportdrank zal ik maar zwijgen.

De basis voor de Meerssen Marathon 8-sep-2013 is gelegd. http://marathonmeerssen.nl
Zondag 21-jul-13 : Reisdag
De ruim 930km terugreis naar Maastricht staat vandaag gepland. Om 7uur rijden we de bergweg van de camping omlaag naar Verclause. Na een haarspelbocht lopen er twee wilde varkens voor ons op de weg. De beesten hebben ons pas laat in de gaten en vliegen vervolgens, met hun logge lijven, de stijle rotswand omhoog. Ongelooflijk welke kracht ze moeten hebben. We rijden door de grillige Gorges St.May met naast ons een kolkende rivier en links en rechts vertikale rotswanden. De mens is in dit gebied een nietig deel van de imponerende natuur. In een klein dorp voor Nyons stoppen we bij een bakker voor vers brood. Richting Montelimar veranderd het berglandschap in wijn en lavendelvelden. Eenmaal op de tolweg Route du Soleil gaan de km's snel voorbij. Om 10:30uur rijden we door de tunnel van Lyon. Hoe noordelijker we komen hoe hoger de temperatuur. Dat is normaal andersom maar de weergoden zijn weer eens het noorden kwijt. Na de peage Dyon - Toul mag er geen 130km/u meer gereden worden. Grote delen van de autoweg Nancy - Metz hebben snelheids beperkingen. Voor 16 uur zijn we in Luxemburg en via Arlon komen we België binnen. Wat opvalt is dat er hier en daar Belgische vlaggen aan de huizen hangen. Naderhand vernemen we dat er een nieuwe koning is en ze nu drie koniginen hebben. Mischien een idee om voor elk gewest (Frans/Nederland/Duits) er een in te zetten. De Belgische frieten smaken er aleen maar beter door. Luik levert ons ook geen vertraging waardoor we om 19uur thuis in Maastricht zijn. De warmte valt, na een dag airco, als deken over ons heen. Toch is er nog genoeg energie om de vouwwagen leeg te maken en de eerste wasmachine aan te zetten.

We kijken terug op vijf mooie Franse weken.
Klik hier voor het fotoalbum Vakantie 2013
Camping Galetas1e Camping letas - Aiguines Lac St.Croix - Gorges du Verdon www.wix.com/campinglegaletas/campinglegaletas
Departement: Var (83) / Alpes Haut Provence (04) Frankrijk
Tel. 0033 494702048 e-mail campinglegaletas@aol.com
Door zijn ligging direct bij Lac St. Croix, heerlijk zwemwater, op 400m hoogte vlakbij de brug (Galetas) over de Verdon heb je vanaf de terrassen op Camping Le Galetas een mooi uitzicht over het meer en de bergen rond de Canyon du Verdon. De camping is 49ha groot en er zijn 350 plaatsen. De kampeer plaatsen zijn via verharde paden bereikbaar en mag je zelf uitzoeken (reserveren niet mogelijk), de toiletgebouwen zijn schoon en hebben warme douches. De plaatsen zijn ruim en de bomen zorgen voor de nodige schaduw, er is gratis Wifi. Langs de hoofdweg ligt een winkel waar brood en beperkt kruidenierwaren te krijgen zijn. Tevens is er een restaurant met afhaal pizza's. Het campingtarief per dag is 4,80Euro per persoon, 5Euro voor de plaats, 2,50Euro voor de elektriciteit en nog wat verblijfbelasting. Open vanaf 1 april t/m 15 oktober.
Plaatsbeschrijving
Aiguines (218 inw.) www.aiguines.com ligt op 808m hoogte in Zuid-Frankrijk op de plaats waar de rivier de Verdon via de diepe kloven van de Gorges du Verdon uitmondt in het meer Lac St.Croix. Dit meer is ontstaan door de bouw van de stuwdam met waterkrachtcentrale welke de streek van stroom voorziet. Je zit hier op de grens van de departementen Alpes Haut Provence en Var.

Omgeving
Gorges du Verdon De Verdon ontspringt op een hoogte van 2150m in het massief van Sestriere dichtbij de Allos-pas. De rivier wordt opgevangen door de stuwdammen van Castillion en Chaudanne. Vervolgens stort zij zich in de fantastische bergengte die in de kalksteen zijn uitgehold. Het meest indrukwekkende gedeelte van de loop bevindt zich tussen Castellane en Moustiers St. Marie waar zij de Canjuers doorsnijdt en zo een unieke plek in Europa biedt. De Route du Verdon (D19-D71-D955-D952-D23) is een must om te doen en geeft een imposant beeld van de Gorges/Canyon du Verdon. De panorama's zijn adem benemend en tussen het rotsmassief voelt een mens zich pas echt nietig. Er kunnen fikse wandelingen ondernomen worden via geitenpaden naar het diepste van de kloof. Het water van het meer van St. Croix heeft een mooie blauwe kleur, is kraak helder en heeft in mei al een lekkere zwemtemperatuur. Er is geen gemotoriseerd verkeer op het water toegestaan maar er zijn wel boten en waterfietsen in alle maten en soorten. Moustiers St. Marie is een bekende toeristenplaats met zijn ster tussen twee rotsen en kapel boven aan het gladde trappenpad.

Gorges du Verdon
De Gorges du Verdon of de Grand Canyon du Verdon is een kloof op de grens van de departementen Var en Alpes-de-Haute-Provence in het zuiden van Frankrijk. Het is de grootste kloof in Europa, uitgesleten door de rivier de Verdon over een lengte van 25 km. De kloof bevindt zich in het regionaal natuurpark Verdon, 180.000 hectare groot.
De rotswanden van de Gorges du Verdon zijn tot wel 700 m hoog en zeer imposant. Dit natuurverschijnsel trekt honderdduizenden mensen naar Frankrijk. Het ligt tussen Castellane en Moustiers-Sainte-Marie, bekend om het faience, een soort aardewerk die gekenmerkt wordt door zijn glazuurdecoratie.
De kloof eindigt in het stuwmeer van Sainte-Croix-du-Verdon, het Lac de Sainte-Croix. Met de aanleg van dit meer werd in 1973 begonnen, in 1975 werd het gevuld. Het meer is 14 km lang en 2 km breed. Het dorp Salles-sur-Verdon verdween door de aanleg van dit meer en werd op de oostelijke oever weer opgebouwd. Het meer van Sainte-Croix is de poort naar de Gorges du Verdon, de op een na grootste kloof ter wereld
Zie voor meer info over de mooie Gorges du Verdon http://nl.wikipedia.org/wiki/Gorges_du_Verdon
Het Weer
Klik hier voor de MeteoFrance weer info voor Aiguines


2e Camping Le Gessy (Alain Cagossi) Frans/Engels
26510 Verclause Drome France
Tel : +33 (0)4 75 27 80 39
Gsm : +33 (0)6 84 14 69 01
www.camping-legessy.com E-mail contact@camping-legessy.com of acagossi@hotmail.fr
Op Camping le Gessy vindt u ruimte, rust, natuur, ontspanning en harmonie.
Gelegen in de Drôme Provençale, in het hart van de Baronnies en op 600 meter hoogte op een zuidhelling, bieden de 25 terrasvormige kampeerplekken een schitterend uitzicht.
Camping le Gessy is een bevoorrecht plekje midden in een onaangetast bebost terrein van 4 hectare met eiken, pijnbomen en jeneverbessen, waar U van uw vakantie kan genieten onder de Provençaalse zon. Er is op 300m vanaf de camping een privé zwembad van 20 meter lang met schaduwrijke bomen en panoramische vergezichten, waar gratis gebruik van gemaakt kan worden. Dat is tevens de gratis Wifi hotspot.
Drome / Verclause
Het dorpje Verclause ligt in de Drôme Provençale aan de rivier Eygues. Hoog gelegen is er een kerkje en ruïne van het oude dorp. Hier was in de tijd van de Romeinen een uitkijk toren en werden berichten verzonden naar de volgende toren verderop in het dal. Door watergebrek, bovenop de berg, is er beneden bij de brug bewoning ontstaan.

Bij de waterplaats in het dorp begint na een scherpe bocht naar links de 2km lange verharde bergweg (5-10%) naar camping Le Gessy op 610m hoogte nabij de boerderij La Leche. In het dorp is een uitgebreide supermarkt, er is zelfs een Nederlandse stand met "krissie" (drop). Verder zijn er geen andere winkels/voorzieningen. Er is gratis wifi in het dorp bij de supermarkt en bij het zwembad van de camping Le Gessy.

Dit gebied is echt voor de rust/natuurzoekers en het vertier zul je hier zelf moeten maken. In de kleine dorpjes, veelal tegen een berg, staat de tijd nog stil en meestal zie je overdag geen "kip".
Uitdagingen bieden de bergen en bossen in de omgeving voldoende. Hardlopers, wandelaars en fietsers kunnen zich naar hartenlust uitleven.

Het Weer
Klik hier voor de MeteoFrance weer info voor Verclause


Hier Drome plaatjes van andere jaren
        
Heb je een vakantietip, ervaring / reacties? Mail me
Klik hier voor de andere Jogger Jo vakantie verhalen
Meer Jogger Jo Schoonbroodt running info (www.jogger.tk)