Vakantie 2014 Frankrijk - Jogger Jo & Spinning Jenny (Homepage www.jogger.tk)
Tijdens de vakantie 2014 is de rustige en ruime natuur Camping Le Gessy te Verclause in Zuid-Frankrijk (Drôme Provençale grens Haute Alpes) ons zomerplekje.

De campings en omgeving zijn ons eerder goed bevallen, dus op herhaling.

E-mail contact op vakantie jo.schoonbroodt@gmail.com

Klik hier of op de slideshow voor het fotoalbum Vakantie 2014

Vakantieverslagen, in deze omgeving, van andere jaren:
Drome/Haute Alpes 2008 2009 2011 2012 2013 (Klik op jaartal)

Dinsdag 24-juni-2014 De reisdag
Wat is dit? Een radio die midden in de nacht begint te spelen? Het is 6uur en (pre) pensionado’s worden geacht nog een oogje dicht te knijpen op dit tijdstip. De harde werkelijkheid is dat dit het begin signaal is van onze jaarlijkse trek naar het zuiden. Waarom doet een mens zich dit aan, de komende weken zullen ons dit leren, trekvogel-roots?
De buurt is nog in diepe rust als de laatste spullen ingeladen worden en om 7uur gaan we on-route. Op de autoweg, richting Eijsden, rijdt buurman Ton naast ons naar zijn werk, wat een toeval.
Al snel ligt Limburg achter ons en de drukte in Luik mag geen naam hebben.
Via een tankstop in Martelange (Lux) wordt er nog voor €1,36 per liter benzine getankt en als de ochtendspits in Luxemburg de boel vertraagd, stoppen we voor een “tas” koffie.

Na deze opkikker loopt het verkeer weer op rolletjes en zitten we in La Douce France. Plaatsen als Metz en Nancy zien we liggen, maar hebben nu even niet onze aandacht. Vanaf Toul vertoeven we op de Peage. De tolweg kost een paar cent (€30,80 Toul-Dyon-Lyon en Lyon-Montelimar €10,80) maar helpt je wel snel verder. Er is nauwelijks vakantieverkeer en op de parkeerplaatsen nog voldoende schaduwrijke plekken voor een picknick. De traditionele kippenpoten in Provençaalse saus smaken als een Koningsmaal. Om 15uur rijden we door de tunnels van Lyon.
Het landschap verandert als we op de Route du Soleil rijden. Geen grasland met koeien maar heuvels met wijnvelden van de Cote du Rhône. De rivier de Rhône glinstert in de zon en boven de bergen van de Ardèche hangt bewolking. De temperatuur loopt op naar 28.C De jaren 60 muziek in de auto verhoogt de stemming. Zoals veel Stones en Chicken Shack - I'd Rather Go Blind https://www.youtube.com/watch?v=Ohx9Ve7-GS0
Om 17uur zijn we in ons hotel te Montelimar (Premier classe www.premiereclasse.fr) en zitten er 850km erop. Tijd om een paar regels op te schrijven en wat Vin Rouge (streekproduct) voor de droge lucht.
Uitrusten om morgenvroeg nog 100km slingerwegen te rijden tot ons vakantie/training stekkie in de Drome www.camping-legessy.com


.

Woensdag 25-jun-2014 Naar de camping
Na het ontbijt in Montelimar rijden we om 9:15 richting de camping Le Gessy – Verclause, in de Drome. Er hangen mooie witte wolkenslierten rond de uitlopers van de Alpen. Ter hoogte van Grignon komt er een dreigende zwarte lucht en is het wegdek plaatselijk nat. Bij de passage van Nyons vallen er wat druppels en geuren de lavendelvelden extra in de wisselende zon. We rijden door de diepe kloof van de grillige Gorges St.May.

Links en rechts steile rotswanden en een smalle kronkelweg naast een bergrivier. In de verte zien we het vertrouwde beeld van de hooggelegen kasteel ruïne van Verclause.

Ons einddoel voor vandaag is nabij. Bij de waterplaats van het dorp draait een slingerweg, met haardspeldbochten, omhoog naar Camping Le Gessy. De weg is zo smal dat je iedere keer hoopt op geen tegenligger, zeker met zelf een vouwwagen achter de auto. We komen goed boven en rijden naar ons vertrouwd plekje op de camping zonder een mens te zien. Hier heerst nog diepe rust, midden in de uitgestrekte natuur. Het opzetten van de vouwwagen is een kwestie van deksel openmaken en tent uitklappen. Meer werk is het in de stenige grond krijgen van de tentharingen.

Ondertussen is Astrid Kettenis ons komen uitnodigen voor koffie en gezamenlijke lunch. Astrid en Peter zijn gisteren aangekomen en hebben vanochtend een behoorlijke hoosbui gehad. Het eten buiten smaakt dubbel lekker en al snel wordt er een afspraak gemaakt met Astrid om vanmiddag een “voet toerke” te gaan maken.

Om het hardlopen weer op te pakken, na zo een reis, gaan we een stuk verharde weg omhoog vanaf de camping naar de ezelboerderij. Daar begint het betere klimwerk over losse stenen en boomwortels. Uiteindelijk gaan we 425m omhoog en de uitzichten worden steeds mooier. In de verte is de Mont Ventoux zichtbaar. Klimmen in de volle zon is een, maar afdalen in deze stenen woestenij is een aanslag op de enkels. Belangrijk is dan 100% concentratie na alle transpiratie.

Na ruim een uur zijn we weer terug op de camping en tegen de avond helpt het Frans druivensap voor het extra vakantie gevoel.

 

Donderdag 26-jun-2014 Het vakantie gevoel
Zonder klokje wekt de natuur me rond 7uur. Wat zouden we deze ochtend eens gaan doen? Het is een stralende dag en het lijkt me een goed plan om de loopschoenen eens aan te trekken en via een ommetje brood te halen in het dorp. Gaande weg ontdek ik een nieuw pad dat me de moeite waard lijkt om te verkennen. Links en rechts zijn er zwarte heuvels en de gele brem steekt hier mooi bij af.

Uiteindelijk kom ik in het bergdorpje Montferrand La Fare. Tijd om een terugweg richting Verclause te zoeken. De winkel is open en met een warm brood vervolg ik mijn toer bergop naar de camping. Met een (schoon)brood in de hand komt men door het hele land. Na 1:45uur site seeing ben ik weer terug bij af en Jenny heeft de ontbijttafel al klaar staan op een schaduwplek onder onze dikke boom. Na alle verloren energie is dit een welkome aanvulling. De campingplek wordt nog wat verder ingericht met een waslijn en hangende watercontainer. Wat kan het leven toch eenvoudig zijn. Vanmiddag eens naar het zwembad en de wijnkelder (onder de vouwwagen) aanvullen.

 

Vrijdag 27-jun-2014 Col de Staton en een gier op de loer
Om 7:30 uur ga ik met Astrid op pad. Vanaf de camping gelijk omhoog naar de top van de Col de Staton op 1100m. De zon doet al aardig haar best om het ons extra zwaar te maken. Bovenop de berg is er een mooi panorama met de camping en het dorp Verclause in de diepte. Zuidwaarts is de Mont Ventoux goed herkenbaar door zijn witte kale vlakte en raket (zendmast) op de top. De afdaling van de Staton vereist alle aandacht door zijn losse stenen en rollende dennenappels. Boven ons hoofd zweeft een enorme gier, heeft hij ons in gedachte als hapje? Na 2 uur “klussen” (630 hoogtemeters) is de camping bereikt en zit het “ochtendgebed” er weer op.

Na een uitgebreid ontbijt wandel ik met Jenny een rondje camping waar slechts vijf plaatsen zijn bezet van de enorme ruimte die er is. Bij het zwembad is in de middag geen kip of haan te zien en heb ik een privédomein. De bakplaat bezorgt ons, na een mooie warme dag, een snel avondmaal.



Zaterdag 28-jun-2014 Onverhard richting Lemps
Mijn brood ronde gaat vandaag over onverharde paden richting bergdorp Lemps. Astrid is weer van de looppartij en de steile klim vanaf de feestzaal van Verclause hakt er gelijk in op de vroege ochtend. De mooie vergezichten vergoeden de inspanning en we klimmen naar 900m

Afdalen gaat via de verharde weg en na een brood-stop in Verclause mag er weer naar de camping geklommen worden. Na 2uur genieten van 540 hoogtemeters mag de dag beginnen met een goed ontbijt.


Zondag 29-jun-2014 Naar het klooster

Wat doe je op zondagochtend als “goede Katholiek”? Een voetreis naar het Klooster Miserecorde te Rosans is een goed plan en Astrid loopt mee. Het vrome gezang van de nonnen is buiten hoorbaar als we er passeren. Het heeft geregend vannacht en de helling omhoog ligt erbij als een bergbeekje.

Via middeleeuwse smalle straatjes in Rosans lopen we door naar l’ Aubergerie. Gelegen in een dal met Italiaanse populieren. Er is veel gele brem en op de achtergrond steken de donkere uitlopers van de Alpen, mooi af. We lopen op de grens van de Drome en de Haute Alpes. Na ruim 2uur (16,1km) en 320 hoogtemeters is de camping weer voorzien van vers brood door de (schoon) broodloper.

Maandag 30-jun-2014 Op zoek naar de woudreus
Jaren geleden kwam ik tijdens mijn zwerfloop een eeuwen oude woudreus tegen bij Les Plaines. De dikke (300-400 jaren) oude eik staat ergens in een verloren bosgebied tegen een helling van Col de Staton, en ik herinner me dat er enkele ruïnes in de buurt lagen. Op ochtend verkenning dus. Het zonnetje doet haar best, en ik ook, na de frisse avond. Wonderwel vind ik vrij snel een pad dat me naar boven bij de indrukwekkende boom brengt. Er hangt een speciale sfeer bij zoveel eeuwen leven. Als deze boom eens kon melden wat hij allemaal heeft mee gemaakt. Ik klim langs de helling om ook een beeld van boven op de boom te hebben. Dorre takken geven aan dat de reus zijn beste/langste tijd gehad heeft.
Na deze speciale ontmoeting vervolg ik de route richting Col de Staton. Het blijft maar stijgen, gemiddeld percentage van ca. 15%, en lopen wordt af en toe wandelen. Uiteindelijk ben ik boven de 1100m hoogte. Als beloning zie ik de top van de Mont Ventoux in wolken gehuld. De afdaling is nog meer moordend dan de klim. Elke stap omlaag over de stenen woestenij, moet op 100% coordinatie en het zijn de “Hills that Kills” de bovenbenen. Na 1:50 uur, maandagochtend loopje, is de camping weer in zicht. Tijd voor een lekker ontbijt.

Dinsdag 1-jul-2014 Site seeing Lemps en dolle honden
Het ochtendritueel brengt me via de ruïnes van Verclause naar Montferrand-la-Fare. Op de terugweg in Verclause gaat, hardlopend, weer proviand mee naar de camping. We bezoeken met de auto het bergdorp Lemps en wandelen door de smalle stegen. Bij een vreemd apparaat praten we met een Frans koppel, die uitleggen dat hier alcohol uit fruit wordt gedistilleerd. Een alcohol stokerij gewoon langs de openbare weg, waar vindt je nog zo iets. Even later treffen we de Fransen weer en ze blijken in Lemps hun tweede huis te hebben. Na wat kletsen gaan we verder maar worden door de man teruggeroepen. We moeten even wachten en even later komt hij met een meloen uit eigen tuin voor ons. Dit zijn van die onverwachte ontmoetingen die een vakantiedag extra leuk maken. Op aanwijzing van de Fransman vervolgen we de smalle weg, binnendoor, naar Montferrand-la-Fare. De route is me bekend van hardlooptrainingen, andere jaren. Het weggetje gaat door een dal waar een vervallen, maar bewoonde boerderij ligt en agressieve honden rond lopen. Het is altijd de vraag of de beesten zich gedragen. Extra macaber zijn de koppen van de wilde zwijnen die er langs de weg te drogen hangen. De honden gedragen zich vandaag rustig, lijkt het. Als we tussen de boerderij en de schuur rijden barst het geblaf los en is de auto omsingeld. De ramen gaan snel dicht en voor de auto loopt een hond die niet wil wijken. Stoppen is geen optie want dan gaan deze jongens je aan de banden knagen. Langzaam laat ik de auto doorrollen ondanks dat ik niet zie waar de voorste hond is gebleven. Links en rechts springen een paar rakkers langs de auto omhoog. Eenmaal van het boerenerf geven de terriërs het op en kunnen we opgelucht verder. Als we een paar km verder stoppen voor een picknick vraagt Jenny zich af of we nu wel ver genoeg weg zijn. We blijven er een paar uur hangen en genieten van de rust midden in de natuur.

Woensdag 2-jul-2014 Onverhard terug naar Lemps
Vandaag gaat Astrid Kettenis weer mee op (loop)pad en klauteren we via het onverharde pad naast de supermarkt van Verclause richting bergdorp Lemps. Het is een bewolkte maar warme ochtend en vannacht heeft het wat geregend. De mistslierten hangen nog rond de bergtoppen. Als we al klimmend de verharde weg naar Lemps hebben bereikt, bij een kleine ruïne, besluiten we het bergdorp ook nog maar even aan te doen.

Alles en iedereen is er nog in diepe rust, maar niet voor lang, de honden van het dorp slaan alarm. Zoveel vreemd volk komt er niet en de blaffende viervoeters zetten jankend alles in rep en roer. Gelukkig kwispelen ze allemaal met hun staart en hebben we niets te vrezen. Nu we toch bijna op het hoogste punt van de buurt zijn besluiten we om dat stukje dan ook nog maar te klimmen, op onze route terug naar Verclause. Zo krijg je duurvermogen en na 2:15 uur is de camping weer bereikt. Onderweg vind ik op een brug nog een “sjuipke”. Een landbouw werktuig van “Romeins” handwerk met de initiale HC en een klavertje. Wie herkent hier iets in?
Na een week van 15 uur stappen in de Drome (Verclause) staat de loopteller op 8 trainingen (106 km) en 3560 hoogtemeters. Hoeveel Franse broden zijn dit aan calorieën?

Donderdag 3-jul-2014 Terug naar de oude eik
Half acht is de planning voor het volgende zwerfloopje met Astrid. De natuurlijke wekker helpt me uit mijn dromen in de Drome. Mooi op tijd, voor de koperen ploert toeslaat, gaan we bergopwaarts. Het beloofd een warme dag te worden en gelukkig is er wat schaduw aan deze zijde op de flanken van de Col de Staton. Het is even zoeken naar het smalle pad dat leidt naar de oude woudreus. Samen moeten we ruim 400 jaar oud zijn. De boom heeft heel wat generaties en oorlogen overleefd.

Ook de ruïnes ter plaatsen worden verkend en dan gaat de route verder omhoog. Als er, op een splitsing, gekozen kan worden om terug te keren naar de camping of door te lopen naar de top is de keuze snel gemaakt. Waarom makkelijk als het ook moeilijk kan. De beloning op de top van de Col Staton (1100m) is een adembenemend uitzicht over de streek. Alpentoppen zijn zichtbaar en natuurlijk de Mont Ventoux. Klimmen is zwaar, maar inspannender is de vele km’s afdaling over “Rolling Stones”. I can get no Satisfaction, but a try. Na 2 uur ochtendgymnastiek zijn we voldaan weer terug op ons stekkie.

Vrijdag 4-jul-2014 Interval training met villa bezoek
Ondanks de zware heuveltraining van gisteren is Astrid ook vandaag weer van de looppartij. Het plan is om het parcours wat vlakker te houden en op tempo te trainen. Op de verharde weg, achter de supermarkt van het dorp, staat elke km mooi een km paaltje met tevens de hoogtemeter. Om het lichaam te belonen versnellen we steeds een km en vervolgens een km op duurloop tempo. Als variatie klimmen we toch nog even omhoog naar de verlaten villa waar ik vorig jaar de campingbaas geholpen heb met het zwembad.

Via het gehucht Montferrand-la-Fare keren we terug naar ons interval parcours om er nog een snelle km uit te perssen. Het ochtend ritueel wordt afgesloten met een stukje krachttraining, dmv een stokbrood links en een rechts, bergop naar de camping.

Zaterdag 5-jul-2014 Markt bezoek / Rustdag
Ja het kan dus wel op vakantie, een hardloop-rustdag. Er hangt nog een wolk mist in het dal en dat houd de ochtend zon behoorlijk tegen. Ideaal om een uurtje langer in bed te blijven liggen en nu eens zelf het ontbijt te verzorgen. Zo gezegd zo gedaan en ook nog punten verdiend. ;-) We gaan naar de markt in Remuzat en ondanks dat het aantal marktkramers tegenvalt scoort Jenny nog een decoratief parasolletje voor thuis ergens te draperen.

Na een rondwandeling door het dorp, met zijn smalle stegen, togen we weer campingwaarts. Vandaag is Peter jarig en zal er gezongen worden bij een lekkere maaltijd.

Zondag 6-jul-2014 Col de Staton en Montagne de Ralon (Iech hub de piep leeg)
Op het gezellig verjaardagsfeest bij Peter is het idee ontsprongen om op één training de Col de Staton en de Montagne de Ralon te doen. Geen woorden maar daden en dus om 7:30uur ga ik met Astrid op pad voor deze klauterpartij. De zon is ook vroeg op en na een 1:15uur klimmen zijn we op de 1100m hoge Col de Staton. Richting de volgende uitdaging krijgen we eerst een afdaling naar een groot dal zonder bomen. Beneden op de alpenweide ligt een grote schaapskooi en fladderen de mooiste vlinders.

Het pad naar de Raton (Pas de La Pousterle) is een rechte lange streep, bezaait met “rolling stones”, tussen de buxus en lavendel struiken omhoog. Er lijkt geen einde te komen aan de klim, die ons naar 1300m hoogte brengt. De wind heeft op de top vrij spel en de afgrond voor ons is duizeling wekkend.

Tijd voor de terugtocht die verraderlijker is dan de klim. Even later hoor ik achter me kletter de kletter, boem. Astrid heeft een zachte landing gemaakt en kan ongeschonden de weg vervolgen. Na bijna 3uur trappelen zit het zondagochtend loopje erop en Astrid sluit af met “Iech hub de piep leeg”. Zelf verslind ik een compleet stokbrood bij het ontbijt. Bij het zwembad is het nog steeds rustig en goed vertoeven.
Maandag 7-jul-2014 Variatie in loopmenu
Na een nacht met onweer is de vraag, wat zullen we vanochtend eens gaan doen? Met alle hoogtemeters van gisteren staat vandaag een minuten interval op het loopmenu. De verharde weg achter de supermarkt is hiervoor geschikt terrein. Het zonnetje verrast ons, want de voorspellingen waren voor vandaag minder. Het looprondje brengt ons via een nieuwe onverharde weg in Montferand-la-Fare.

Links en rechts van het slinger pad zijn inktzwarte hellingen, bloeiende brem en lavendel decoreren hier mooi mee. Achter het dorp draaien we richting Verclause en na 16 keer een minuut versnellen wordt koers richting camping gezet.

Dinsdag 8-jul-2014 Waar is de bakker?
Vandaag zou de bakker brood leveren op de camping en deze services wilden we natuurlijk eens uitproberen. Als ik bij de receptie kom zitten al wat campinggasten te wachten, maar er komt geen bakker. Alain voorziet ons van koffie en na een kwartier wachten loop ik omlaag naar het dorp voor vers brood. Omdat ik toch aan het lopen ben maak ik er maar eerst een tempoloop naar het gehucht Aubergerie van. Het wordt een twee departementen loop, want ik verlaat de Drome en kom in de Haute des Alpes. Voorbij het gehucht draai ik terug en in Verclause haal ik de broodnodige calorieën. Het wordt een kort loopje, met wat meer snelheid, en na 1:15uur ben ik weer terug.

Astrid en Peter beginnen met inpakken voor hun terugreis en komen na gedane arbeid bij ons op de lunch, voor ze vertrekken richting Limburg. Het wordt een winderige zonnige dag met Mistral trekken.

Woensdag 9-jul-2014 Rondje Col de Staton
Vandaag is de biologische bakker voor de eerste keer op de camping en hoef ik niet naar beneden in het dorp voor vers brood. De lucht ziet er onheilspellend uit als ik, zonder loopmaatje Astrid, begin aan de klim naar de Col de Staton. Boven Remuzat zie ik een donkere regenwolk aankomen en even later loop ik in een grijze natte nevel. De rotsachtige ondergrond wordt glad en dat maakt het klimmen af en toe glijden. Na 45 minuten doorlopen sta ik op de winderige top van de Cold de Staton. De temperatuur is flink gekelderd en er staan zelfs een paar paddenstoelen op het pad. Herfst in de Provence? Ook het Montagne de Raton is in een dikke wolk gehuld. Een klim verder omhoog zou me nu een nat pak opleveren. De stenige afdaling naar Verclause ligt er redelijk droog bij. Na anderhalf uur ochtendgymnastiek ben ik weer terug en smaakt het biologisch brood dubbel lekker.

De kleine Mistral maakt er vandaag een luierdag van. Veel lezen en "niksen".

In de namiddag help ik Alain met het snoeien van een aantal bomen op de toegangsweg naar de camping. De bakplaat bewijst weer goede dienst bij het avondmaal.

Donderdag 10-jul-2014 Eten met de campingasten op de boerderij
Het wil deze week nog niet echt zomeren in de Drome. Als ik vertrek voor een duurloopje hangen er dreigende regenwolken rond de bergtoppen. Op een beetje miezerregen na, hou ik het aardig droog op mijn heen en weer route over de D116. Op de terugweg zie ik een regenboog, een mooi natuurverschijnsel maar betekend veelal dat er een strijd is tussen regen en zon. Na ruim 20km trappelen, en met vers brood, ben ik weer terug.Vandaag staat, tip van Bert/Hennie, een eten gepland bij een boerderij (Ferme Auberge Table d Ángèle), in de bergen achter La Motte Chalancon. Samen met een aantal andere campingasten hebben we gezamenlijk een grote tafel in de veranda, met mooi uitzicht. Bijna alle ingrediënten komen uit eigen biologische tuin en het vlees is van eigen runderen. We beginnen met een aperitief van het huis (notenwijn / frambosewijn). Het voorgerecht bestaat uit salade – eiergerecht – gehakt. Als hoofdgerecht is er gestoofd draadjesvlees met als groenten courgettes en zoete aardappelen. De wijn maakt het geheel compleet. Het nagerecht bestaat uit vijgengebak, diverse soorten kaas en een kop koffie als toetje. Een aanrader. Mocht je in de buurt vertoeven, kijk en proef eens hier www.fermeroz.com (Ferme de l'Astière)



Vrijdag 11-jul-2014 Tour de Montagne
Na het “vlakke” werk van gisteren staat er vandaag, vroeg in de ochtend, weer wat heuvelwerk op het programma. Via de verharde weg daal ik van de camping af om over het bruggetje aan de andere kant van het ravijn meer dan een uur te klimmen naar de Col de Staton. De steilste passages (>25%) ben ik genootzaak om te wandelen en een ree huppelt vrolijk sneller omhoog. Boven op de berg (1150m) jaagt de wind oorverdovend en zakt de temperatuur tot onder 5.C. Vandaag is meer blauw in de lucht, dus dat beloofd een mooie dag. Eenmaal over de top en in de luwte is het aangenaam lopen. Ik hoor de vogels weer zingen en besluit om niet de kortste route omlaag te kiezen maar de tour een stuk richting Remuzat te verlengen. Het afdalen over de uitgesleten paden, bezaaid met losse stenen en dennenappels gaat me steeds beter af. Waar in de eerste week de boven benen nog wat tegen stribbelde kan ik nu op souplesse omlaag. Na 2 uur zit mijn tour de Montagne er weer op en mag ik de verloren energie bij het ontbijt aanvullen.

Zaterdag 12-jul-2014 Lemps verhard omhoog en omlaag / Skibo
De weg van Verclause naar Lemps ligt er verlaten bij als ik bij het krieken van de dag richting het bergdorp loop. De hanen op de boerenerven hebben zo te horen hun taak verricht en ze moedigen me aan met hun gekraai. Ook de honden horen me blijkbaar van verre al aankomen en hun geblaf echoot tussen de bergwanden. Gestaag gaat het omhoog op deze bewolkte dag. Voor het hardlopen prima omstandigheden en na 1:15 uur geeft mijn hoogtemeter, nabij Lemps, 865m aan. Met vervolgens 7,5km afdaling worden de benen beloond voor al dat klimmen. Het worden vandaag ruim 19km, voor ik 2 uur later weer mag aanschuiven bij Jenny haar ontbijt.

Het kaartspel Skipbo werkt verslavend en ondanks dat ik bijna alles win blijft Jenny het maar proberen.

Zondag 13-jul-2014 Op stap met Alain
Na mijn 2 uur looprondje Staton staat campingbaas Alain me op te wachten. Of ik soms zin heb om een lading voertuigen weg te brengen naar een afgelegen bergdorp?
Natuurlijk ben ik wel in voor een bezoek in de bergen bij lokale bewoners. De route gaat een deel richting Nyons en dan het binnenland in. We rijden tussen fruitbomen en druivenstruiken, maar al snel is het zo bergachtig dat er niet veel boomsoorten het hier uithouden. Als de verharde weg stopt belt Alain de koper van de voertuigen, want hier weet hij zelfs geen weg en TomTom heeft hier niets te zoeken. Het onverharde pad wordt een diepe geul en in de jeep voelt het aan of we met een Parijs-Dakart rally bezig zijn. Na veel hots, bots, knots en klots komen we op een alpenweide met huis. De familie staat ons al op te wachten en de vier honden komen voor een kennismaking.
Na uitleg door Alain van de apparatuur krijgen we een kop koffie op hun terras met weids uitzicht.

Op de terugweg stoppen we voor een lunch en treffen we nog Trikers. Een zitje in de driewieler is geen probleem.

Op de camping zien we na het eten, in de ondergaande zon, een explosie van duizende vliegende mieren. Het is een wirwar van glinsterende vleugels in het tegenlicht.

Duitsland wint van Argentinië het WK voetbal in Brazilië en Nederland wordt derde.

Maandag 14-jul-2014 Quatorze Juillet
Op de Franse Nationale feestdag Quatorze Juillet maak ik er een kort feestrondje van. De Franse herdenken dat ze zoveel jaar geleden, met veel bloed vergieten, de Republiek hebben opgericht. Dat men toen elkaar het hoofd heeft ingeslagen is blijkbaar voldoende voor een jaarlijks feestje. Mijn 1:23 uur loopfeest gaat richting Aubergerie en weer terug naar de supermarkt.
We gaan vroeg op pad voor ons jaarlijks bezoek aan een Brocante markt. Deze keer zelfs een dubbel klapper, eerst in Remuzat en dan door naar La Motte. Ondanks de vele aangeboden oude “rommel” lukt het om “ongeschonden” terug te komen. Zelfs een lekker gebraad haantje krijgen we niet mee omdat alles al gereserveerd is en de slager geen nieuwe “poulet rôtie” in de grill aanmaakt. Na gedane arbeid is het goed rusten op de camping, waar het nog steeds erg rustig is met minder dan tien families.

Dinsdag 15-jul-2014 Het wordt warm
Als ik de berg afdaal voor een rondje Eikenbos (Tafelberg) sta ik oog in oog met Red Bull. De stier kijkt me vorsend aan maar heeft nog geen belangstelling in een ochtendlijke stoeipartij. Ik mag mijn weg vervolgen richting het oude eikenbos op een tafelberg. Veel volk komt hier niet en het pad is overwoekerd met struiken en omgevallen bomen. Via een steile afdaling over zwarte aarde beland ik aan de andere zijde. Het plan is om een route te zoeken richting Aubergerie, het dorp waar ik gisteren was. Van veraf herken ik de Italiaanse populieren welke nabij Aubergerie groeien. De kunst is echter om daar te komen, ook omdat er nog een riviertje door het dal kronkelt. Op mijn kompas gevoel zet ik koers en warempel, zonder veel omwegen lukt het me. Op de terugweg naar Verclause gaat weer een brood mee naar de camping. Een toerke van 14 km in de benen verhoogd het ontbijt gevoel. De lucht is vandaag strak blauw en het beloofd een warme dag/periode te worden, na een week van flut temperaturen. Na een zwembeurt bezoeken we het karakteristieke Rosans
Woensdag 16-jul-2014 Anouk en de kids op bezoek
Vandaag zijn Anouk en de kids vanaf hun Franse camping in de Gard op bezoek. Het zwembad vraagt om een frisse duik en "La Mamma" kloekt onder onze schaduwboom. Het wordt "Unne super sjoene daag" die, wat beneveld, wordt afgesloten met een nachtelijke wandeling onder een heldere sterrenhemel.
Donderdag 17-jul-2014 Naar de oude eik met Anouk en Dave
Als ochtend vertier wilde Anouk ook een stukje hardlopen naar de oude eik. Ondanks het avond plezier gaan we toch vroeg op verkennings pad. De steile lange klim wordt deels gewandeld, maar de beloning mag er na ruim een uur bonkende hartslag, er zijn. Zelf loop ik nog even naar het dorp om vers brood te halen. De zelf uitgezette speurtochten op de camping vallen in de smaak en de verborgen schat wordt dankzij de schatkaart en wat aanwijzingen gevonden.
Na wat spartelen in het water en een maal met Franse kazen is de mooie dag weer voorbij en gaat de jeugd naar de disco.
Vrijdag 18-jul-2014 Door de rivier
Op Google Earth zag ik dat op een van mijn looproutes een tussendoortje mogelijk zou kunnen zijn als ik het riviertje wist te doorkruisen. Na wat zoeken vind ik tussen het struikgewas een pad naar, de nagenoeg droge rivier, de Eygues. Met droge voeten aan de overkant komen lukt niet en het water klotst dan ook door mijn schoenen als ik aan de overkant mijn weg probeer, met gekoelde voeten, te vervolgen. Een mooie route langs een oude boerderij is de beloning van deze "heldendaad". Via het gehucht Aubergerie keer ik terug naar Verclause en de camping.
Zaterdag 19-jul-2014 Inpakken
Ook dit vakantiesprookje gaat naar zijn einde. Na een rondje Montferrand la Fare en de bakker mag de Camplet vouwwagen  ingeklapt worden. We verhuizen voor de laatste overnachting op deze camping naar een houten chalet. Het voordeel hiervan is dat alles, op een vakantie tempo, en droog, zijn plekkie krijgt. Kamperen met een vouwwagen vereist een structurele aanpak qua opbergen, veel bagageruimte is er niet en ieder jaar komt er wel wat nieuws bij de vakantie uitrusting. Na een paar uurtjes zijn we verkast en het plan is om morgen op tijd richting Maastricht te vertrekken. Alain komt nog afscheid nemen en ik knutsel aan dit vakantie/trainings verslag.
 
Zondag 20-jul-2014 Terugreis
De vakantie trainingsbalans leert me dat ik op 25 dagen 333 km heb afgelegd. Hiervoor was ik ruim een werkweek aan uren onderweg en mocht hierbij 10090 hoogtemeters klauteren.  De aparte plekjes die ik hierbij ontdekte, gaven extra energie en mooie plaatjes.

Om 7uur rijden we van de nog in alle rust verkerende camping Le Gessy. We kopen bij een vroege bakker nog een vers warm Frans meergranen brood en koersen door de mooie grillige Gorges St.May richting Nyons. De weekmarkt moet er nog beginnen en we kunnen zonder oponthoud doorrijden. Bij een wijnveld met Cote de Rhone druiven stoppen we voor het ontbijt. De bergen van de Alpen liggen nu ver achter ons en alles wordt vlakker in de vallei van de rivier de Rhone. Bij Montilimar gaan we de Route du Soleil op richting Lyon. Om 10:30 zijn we in Lyon en worden we getrakteerd op een ongebruikelijke heftige regenbui. De tunnels van Lyon leveren geen files en al snel koersen we richting Dyon. Bij Toul eindigt de Peage (Tolweg), die ons zo een €45 heeft gekost. Via Nancy en Metz verlaten we La Douce France voor een klein stukje Luxemburg, maar wel een serieuze regenbui. Nabij Arlon (B) verlaten we de autoweg en kiezen we de oude route door Martelange waar aan een kant van de weg tegen Luxenburgse prijzen getankt kan worden. Na een pauze, zonder Belgische frieten (frietkot ferme) passeren we Luik met een stralende zon.

Om 18:30 uur arriveren we in Maastricht en zit onze Tour de France er weer op.

Klik hier voor het fotoalbum Vakantie 2014
Omgeving
Camping Le Gessy (Alain Cagossi) Frans/Engels
26510 Verclause Drome France
Tel : +33 (0)4 75 27 80 39
Gsm : +33 (0)6 84 14 69 01
www.camping-legessy.com E-mail contact@camping-legessy.com of acagossi@hotmail.fr
Op Camping le Gessy vindt u ruimte, rust, natuur, ontspanning en harmonie.
Gelegen in de Drôme Provençale, in het hart van de Baronnies en op 600 meter hoogte op een zuidhelling, bieden de 25 terrasvormige kampeerplekken een schitterend uitzicht.
Camping le Gessy is een bevoorrecht plekje midden in een onaangetast bebost terrein van 4 hectare met eiken, pijnbomen en jeneverbessen, waar U van uw vakantie kan genieten onder de Provençaalse zon. Er is op 300m vanaf de camping een privé zwembad van 20 meter lang met schaduwrijke bomen en panoramische vergezichten, waar gratis gebruik van gemaakt kan worden. Dat is tevens de gratis Wifi hotspot.
Drome / Verclause
Het dorpje Verclause ligt in de Drôme Provençale aan de rivier Eygues. Hoog gelegen is er een kerkje en ruïne van het oude dorp. Hier was in de tijd van de Romeinen een uitkijk toren en werden berichten verzonden naar de volgende toren verderop in het dal. Door watergebrek, bovenop de berg, is er beneden bij de brug bewoning ontstaan.

Bij de waterplaats in het dorp begint na een scherpe bocht naar links de 2km lange verharde bergweg (5-10%) naar camping Le Gessy op 610m hoogte nabij de boerderij La Leche. In het dorp is een uitgebreide supermarkt, er is zelfs een Nederlandse stand met "krissie" (drop). Verder zijn er geen andere winkels/voorzieningen. Er is gratis wifi in het dorp bij de supermarkt en bij het zwembad van de camping Le Gessy.

Dit gebied is echt voor de rust/natuurzoekers en het vertier zul je hier zelf moeten maken. In de kleine dorpjes, veelal tegen een berg, staat de tijd nog stil en meestal zie je overdag geen "kip".
Uitdagingen bieden de bergen en bossen in de omgeving voldoende. Hardlopers, wandelaars en fietsers kunnen zich naar hartenlust uitleven.

Het Weer
Klik hier voor de MeteoFrance weer info voor Verclause


Hier Drome plaatjes van andere jaren
        
Heb je een vakantietip, ervaring / reacties? Mail me
Klik hier voor de andere Jogger Jo vakantie verhalen
Meer Jogger Jo Schoonbroodt running info (www.jogger.tk)