Verslag Jan Ramaekers

Verkoudheid was mijn grootste zorg in de week voorafgaande aan de 4 Cimes. Het virus had al twee van mijn gezinsleden getroffen en kon elk moment ook bij mij toeslaan. Het lot was me echter gunstig gezind en zondagochtend vertrok ik opgelucht naar Battice voor mijn eerste deelname aan de ‘mooiste en zwaarste loop” in de regio.

De fanfare bracht de ongeveer 1000 lopers in stijl naar de start, waarna het gezelschap met hoge snelheid de “mur de bouxhmont” afrolt. Ik had me voorgenomen op een schema van ongeveer 5min/km te lopen, en moet al meteen flink op de rem trappen tijdens de eerste dalende kilometers (5 km/23:20). De eerste cime na ongeveer 6 km gaat redelijk vlot en in de daaropvolgende lange afdaling is het vooral zaak om de harde klappen op spieren en gewrichten “soepel” op te vangen (10 km/ 48:23). Ik word ingehaald door lopers die met grote stappen afdalen en ook een atleet op een hand aangedreven ligfiets scheurt voorbij. Maar in de steile klim naar Fort d’Aubin win ik weer terrein op deze kometen en ook de atleet op de ligfiets komt me in z’n achteruit tegemoet (15 km/1:11:52).

Na weer een afdaling (20 km/1:38:21) begin ik aan het moeilijkste gedeelte van de loop. In de klim naar de 3e cime (Mauhin) begint het tempo al wat te zakken (25km/2:05:05) en de daaropvolgende klim naar Transpineu is lang en zwaar. Ik krijg last van tunnelvisie en mis na km 28 twee keer een km aanduiding. Wat in mijn beleving de zwaarste km van het parcours lijkt blijken er tot mijn grote opluchting 3 te zijn (31km/2:39:20). Ik maak me op voor de muur van Battice en slalom langzaam maar gestaag tussen de wandelaars door naar de finish (2:50:49).

Met stijve spieren en een tevreden gevoel neem ik afscheid van deze prachtige loop waaraan ik volg end jaar zeker weer zal deelnemen.

Jan Ramaekers, 15 nov 2005