Verslag 1e Nederlander (Roger Rabbit Rousseau)

Battice - Le 4 Cimes du Pays de Herve - 988 finishers

Roger Rabbit en Sjoester Patrick HeubelBattice .... een begrip in de loperswereld. Deze zware wedstrijd over 33 kilometers door het heuvellandschap van het land van Herve werd dit jaar voor de 20e maal georganiseerd. Vele, met name Belgische toplopers hebben in de loop der jaren al acte de presence gegeven in Battice. En dit zonder prijzengeld, puur voor de schitterende ervaring van het lopen in Battice en vanwege de geweldige organisatie. Maar liefst 4 winnaars van de laatste 5 jaren stonden vandaag aan de start, te weten Bart de Berge (winnaar 1999 en 2000), Peter de Vocht (winnaar 1994, 1995, 1998 en 2003), Wouter Hamelinck (winnaar 2002) en Olivier Pierron (winnaar 2004).

Ook bij ons begint Battice ieder jaar al te leven een uur na binnenkomst van de laatste editie. Battice is dan ook de enige wedstrijd die specifiek als doel in ons trainingsschema is opgenomen. Dit jaar ging ik dan ook beter voorbereid dan ooit op weg naar Battice voor mijn achtste deelname op rij. Na vorig jaar ruim 24km te hebben gehaasd begeeft trainingsmakker Patrick Heubel zich dit jaar ook voor de eerste maal aan deze loodzware wedstrijd. Mentale steun krijgen we van trainer Frans Braken en Edward en Davy op de fiets.

De weersomstandigheden zijn ideaal; zonnig en vrijwel geen wind. Voor de eerste keer in Battice kan ik vandaag lopen in korte broek en singlet.

Zoals gebruikelijk lopen we voor de start achter de fanfare aan richting startstreep. We zoeken een goed plaatsje voorin en na de "startnoot" laten we ons omlaag rollen van de muur van Battice (werkelijke naam Crête de Bouxhmont). In tegenstelling tot voorgaande jaren hebben we er bewust voor gekozen deze beklimming niet op te nemen in onze warming-up en onze krachten te sparen voor de wedstrijd. Onder aan de berg hebben we al een plaats ingenomen in de voorste regionen, zij het evenals vorige jaren toch nog altijd achter Jogger Jo Schoonbroodt, die ons vervolgens te kennen geeft dat hij ons de eerste kilometer voor zal doen hoe het moet, daarna moeten we het zelf maar doen.

In het begin is de kunst om een goed tempo te vinden. Als we te snel starten, krijgen we dit op het eind ongetwijfeld op ons brood. Te langzaam krijg je ook niet meer goedgemaakt. Toch lukt het ons vrij snel een goede kadans te vinden. Na enkele kilometers hebben we al een ruime voorsprong op onze achtervolgers, terwijl voor ons steeds de winnaar van 2002, Wouter Hamelinck, in zicht blijft. We lopen op dat moment op een 8e en 9e positie. Na zo'n 13 kilometer halen we een loper in die blijkbaar door zijn enkel is gegaan. Was de afstand tot Wouter Hamelinck kilometers lang steeds gelijk gebleven, opeens lijkt de voorsprong snel te slinken. Op 16 kilometer passeren we Hamelinck en hij geeft ons nog mee "dat het vandaag niet lekker gaat". Hamelinck kan helemaal niet volgen en langzaam aan maken we ons op voor de lange steile afdaling richting 20km-punt. Bergop lopen is zwaar, maar dit soort steile afdalingen hakt er flink in in de bovenbenen.

Na de afdaling zitten we op het 20-km punt waar we worden toegejuicht door onze supporters. Veel tijd om bij te komen krijgen we niet want op dit punt begint meteen de beklimming van de 1,5km-lange zware slingerberg, de Cime de Mauhin. Als je denkt dat je bijna boven bent, komt weer een extra bocht. Ook voor Frans op de fiets is deze beklimming geen makkie, al was de 2e Cime, de Cime de Mortroux helemaal een kwelling voor de fietsende begeleiders.

Nog altijd in een goed tempo gaan de volgende kilometers voorbij. Op een gegeven moment krijgen we van Edward door dat voor ons een loper in zwarte kledij in zicht is. Ik ga ervan uit dat dit Luc Alsteens moet zijn. Op zo'n 28 kilometer krijgen wij deze loper zelf ook in zicht en zien zelfs dat hij is aan het wandelen. Eventjes denk ik dat dit gewoon een jogger is die op het parcours loopt, maar tot onze grote verbazing blijkt deze loper Olivier Pierron te zijn, de winnaar van afgelopen jaar. In de strijd om de eerste plaatsen heeft hij zich schijnbaar volledig opgeblazen.

Zo lopen we onderhand al op een vijfde en zesde plek. Voor ons is niemand in zicht en ook achter ons hebben we niets te duchten. We weten dat ons nog 5 zware kilometers te wachten staan, waarvan nog één beklimming op 30km, dus het is zaak om een zo goed mogelijke kadans te houden en niet te veel snelheid te verliezen. Tijdens de beklimming op het 30km-punt lijkt Patrick bijna geen kracht meer in zijn benen te hebben. Bovendien krijgt hij ook nog eens een hongerklop. Tijdens de beklimming kan Patrick dan ook niet volgen en we hebben vooraf afgesproken om in een dergelijke situatie ieder voor eigen kansen te gaan. Zelf kom ik de berg goed boven en in een lekker tempo kan ik doortrekken. De afstand tot Patrick loopt dan al gauw op tot zo'n 300 meter.

Ondanks dat het lekker loopt begin ik me al voor te bereiden op de Crête de Bouxhmont, de loodzware beklimming naar de finishstreep. Toch moet ik eerst nog een flinke afdaling ondergaan, die weer een flinke aanslag is op de bovenbenen. Vervolgens nog een klein bergje nemen en dan nog 300 meter naar de voet van "de Muur". Nog niet vaak is het me gelukt deze beklimming zonder te wandelen te voltooien en met de moed in de schoenen neem ik de bocht om de beklimming te beginnen. Omdat ik de laatste kilometers niet met mijn krachten heb gesmeten, lukt het me eindelijk om in looptempo omhoog te gaan, al gaat het bijna nog mis als ik op zo'n 15 meter voor de finish mijn tempo flink moet minderen door een plotselinge hoestbui. In sukkeldraf passeer ik vervolgens de finish op een vooraf gedroomde 5e plek in een p.r. van 2:05:38. Gedurende de gehele wedstrijd hadden we meer dan een minuut voorsprong op het schema van mijn p.r. Op het eind bleek hier dus nog maar net 17 seconden van over te zijn gebleven.

Patrick finisht niet veel later in 2:06:50, en dit in zijn eerste "Battice"! Jogger Jo Schoonbroodt blijft ook maar weer eens verbazen door in zijn 13e Battice op 55-jarige leeftijd bijna 2 minuten van zijn p.r. af te lopen en eindigt maar liefst op de 14e plek in 2:11:53.

Winnaar werd, zoals vooraf door Peter de Vocht al voorspeld, Bart de Berge, die in navolging van zijn overwinningen in 1999 en 2000 nu dus al voor de derde keer zegeviert.

De nazit in de zaal is vervolgens weer eens ouderwets gezellig en met de nodige hoeveelheid Val-Dieu in het bloed keren we voldaan huiswaarts.