Verslag 2007 - Luc Alsteens
2006 Luc Alsteens - Mur de Bouxhmont

DE 4 CIMES DU PAYS DE HERVE

Goede tradities moet je in ere houden, en daarom zet ik ook dit jaar op de tweede zondag van november koers richting Battice om er de beruchte 4 Cimes du Pays de Herve te lopen. Dit al voor de zesde keer op rij. Ik wil deze wedstrijd voor geen geld missen, want het is voor mij jaar na jaar weer een mooie afsluiter van het wegseizoen.

Op sportief vlak was het echter een moeilijk jaar. Een aanslepende pubalgie maakte dat ik de echte lange afstandstrainingen terzijde moest schuiven. Op afstanden tot 15 à 20 km kan ik echter zo goed als op volle kracht lopen, dus besluit ik in de 4 Cimes toch voluit mijn kans te gaan. Als uittredend winnaar ben ik dat aan mezelf verplicht. Bovendien heb ik 2 weken voordien Damien Pauquet en Peter De Vocht kunnen verslaan op de halve marathon van Herve, en dat gaf me toch heelwat vertrouwen. Hoe dan ook, ik weet dat na het afzien de voldoening aan de aankomst weer groot zal zijn.

Zondag 11/11/2007 : Wapenstilstand. Maar niet in het Land van Herve ! Meer dan 700 lopers en loopsters binden de strijd aan met de onstuimige natuurelementen die dit jaar ten overvloede acte de présence geven : regen, wind, maar vooral zichzelf. Peter De Vocht die naast mij staat aan de startlijn zegt : “Het zal vandaag een zware koers worden jong”. En gelijk heeft hij. Van bij de start teistert de koude regen en wind onze spieren. Na enkele kilometers lijken mijn voeten in mijn schoenen te zwemmen.

We lopen meteen met z’n drieën aan de leiding : Damien Pauquet, Peter en ik. Ik en Peter doen meteen ons deel van het werk. Ik weet dat ik het moeilijk zal krijgen in de tweede wedstrijdhelft, dus wil ik met een stevig tempo de kloof met de eerste achtervolgers meteen goed uitdiepen. Ik hoop zo met een stevige voorsprong de laatste 10 kilometer in te gaan en op die manier een podiumplaats veilig te stellen.

Damien Pauquet, mijn persoonlijke favoriet, pakt het slim aan en verschuilt zijn kleine gestalte achter Peter en mij. Hij is vandaag niet alleen de sterkste, maar ook de slimste.

De koers is echt wel hard : de regen, de wind…Af en toe probeer ik bergop mijn tegenstanders te testen, maar bergaf bezorgt de pubalgie me teveel hinder. Na 17 km moet ik Peter en Damien laten gaan. Ik laat de moed echter niet zakken. Hun tempo ligt me weliswaar te hoog, maar ik voel me al bij al nog niet zo slecht. Ik besluit dus verder alles te geven. Tenslotte weet je nooit : in dergelijke omstandigheden kan ook bij de koplopers de veer nog breken.

De laatste 10 km worden echter een ware lijdensweg. En vooral de laatste steile afdaling na km 31 is vrij pijnlijk. Toch is mijn voldoening aan de finish even groot als voorgaande jaren. Ik win dan wel niet zoals vorig jaar, maar ik heb wel het gevecht tegen mezelf gewonnen. Van de 6 keer dat ik deelnam zijn deze Cimes ongetwijfeld de zwaarste.

Damien Pauquet behaalde een oververdiende zege, maar de prestatie van de 47-jarige “Monsieur 4 Cimes”, Peter De Vocht, moet naar mijn gevoel het hoogst ingeschat worden. Voor de zesde maal klaart hij de klus in minder dan 2 uur. Hij behaalde 4 overwinningen en 2 tweede plaatsen : indrukwekkend !!

Rest mij nog op het einde van dit prettige week-end een aantal mensen te bedanken : Bernard en zijn voltallige organisatieteam, voor de warme ontvangst die ons ieder jaar weer te beurt valt. Peter en Patrick, voor de gezellige uren die we zaterdag en zondag na de wedstrijd hebben doorgebracht. En vooral de vele signaalgevers en mensen aan de bevoorradingsposten, die urenlang regen en kou hebben getrotseerd, om ons lopers toe te laten onze 33 km lange gezondheidswandeling te maken. DANK U !! MERCI !! A tous ceux qui ont passé des heures dans le froid, le vent, la pluie !! Sans vous : pas de 4-Cimes ! En de boterhammen met stroop en Hervekaas waren weer even lekker als andere jaren.

Tot de tweede zondag van november 2008 !!

Luc