Les 4 Cimes de Pays de Herve - Marcel Wierenga
Ook dit jaar was het weer genieten tijdens de 4 cimes de pays de herves. Deze zwaarste wedstrijd en mooiste wedstrijd van het jaar werd verlopen onder droge omstandigheden. Bij deze wedstrijd moet je kunnen doseren. Wie in het begin te hard gaat krijgt het aan het eind op zijn bord. Het is hier heel eenvoudig om de eerste 3 km onder de 10 minuten te lopen. Zo steil gaat het naar beneden. Echter moet je lekker lopen en dan nog een tandje terug.

Ook rijd ik naar Belgie om te genieten en niet te hard te lopen in het begin. Het tweede gedeelte lopers inhalen dat is mijn tactiek. De eerste 5 km kwam ik door in 20:21. Dit gaat goed maar nu moet de eerste cime bedwongen worden de Croix de Charneux. Hierna lopen we glooiend verder (na korte plas pauze) naar het 10 km punt (41:53). Dit gaat prima terwijl het soms lastig is om niet te versnellen, ik denk bij mezelf tot over de helft dit tempo aanhouden. Door de weilanden heen komen we bij de tweede cime Fort d`aubin dit is op 17 km.

We zijn nu op de helft van de wedstrijd en nu begint het een beetje mijn tijd te worden. Ik ga lichtjes versnellen ik neem de heuvels met iets meer frequentie en laat de groepjes al snel achter me. Ik haal de ene na de ander in en passeer het 20km punt in 1:27:33. Maar nu gaat het beginnen van af 21km gaat het een aantal km omhoog. Ik heb eigenlijk nog best goede benen en haal weer een aantal lopers in. Vanaf 21km gaat het grotendeels alleen nog maar vals plat omhoog. 3km voor het eind word de vierde cime getrotseerd genaamd Chapelle du Transpineu (30km 2:13:29) hier kan je zien dat het al een slagveld word hoop lopers wandelen naar boven of staan geparkeerd met kramp.

De laatste 3km probeer ik nog vol gas te lopen met zeer pijnlijke bovenbenen. Door het dalen en stijgen is dit echt een aanslag op de bovenbenen. Na 32 km laat ik me vol naar beneden storten om vervolgens in de laatste km de muur naar de finish te bestijgen. Hier gaat je hartslag nog een keer naar 110%. Piet Berg, Teun de Reede en Peter De Vocht moedigen de laatste meters aan. Ik haal nog 2 lopers in en kom redelijk verrot over de finish, vooral mijn benen bedanken mij niet voor deze inspanning. met een tijd van 2:26:29 ben ik zeer tevreden, want mijn pr is met 6 minuten aangescherpt en eindelijk een keer de 2:30 barrière doorbroken. 2:30 is hier net als 3 uur op een marathon.

Vanaf km 17 heeft niemand mij meer ingehaald dus goed gedoseerd. De laatste 12 km gelopen in 55 minuten zo snel heb ik het laatste gedeelte nooit gelopen. Bijvoorbeeld in 2005 liep ik de laatste 12 km in 1:09. Dus eindelijk krijg ik deze wedstrijd onder de knie. Zelf Peter de Vocht (meervoudig winnaar) zei: "jij kwam nog vrij fris aan" (belgisch accent) beter compliment is er niet.

Marcel Wierenga [marcelwierenga@hotmail.com]