En dan de andere kant vd medaille. (Jef Dries)

De quatre cimes de Battice. Vuurdoop vorig jaar en met 2u30'06 was het resultaat boven verwachtingen. Toen zei ik al dat ik zeker ging terugkomen want onder 2u30 moet zeker lukken. Dit jaar heb ik in de eerste jaarhelft veel gefietst voor de allereerste "meerdaagse" in het hooggebergte. Dat was super meegevallen, maar kort daarna, vanaf half juni heb ik nog maar amper op de weg gereden. Reden: Eindhoven 10-10-10. Mijn 6e marathon, nu een echt serieuze poging om onder de 3u te duiken. 6min van mijn PR afhalen maar ik wist dat dat moest lukken als ik de fiets wat kon laten staan tenminste... En idd, 2u59'15" na het startschot liep ik over de finish. Negatieve split van 30", goe gedoseerd dus! Echt zalig!!! Ge vergeet da ge zo hebt moeten vechten die laatste km om ni te verzwakken.

Dan de vraag; zou ik 4-5w later nog eens een zware wedstrijd als Battice kunnen lopen zonder gevaar op blessures en zou ik ni teveel conditie verliezen aangezien ik zeker de eerste twee weken quasi niets van sport inplan?? Let's try it out! Rond eind okt twee duurlopen van net geen twee uur, zondag voor Battice 2u25 gelopen. Niks snelheidswerk, wel terug wa mtb (en dus daar dan intervalletjes). Lichte overbelasting linkervoetzool vanaf begin november maar ik waag het er op: blessure ken ik nog van vroeger; wedstrijd zelf zal wel geen problemen geven en daarna is de volgende wedstrijd toch pas ergens in feb gepland. Rust genoeg dus.

Goed voorbereid. Vorig jaar elke 4km een laptijd op mijn polar gechronometreerd en nu heb ik die tijden allemaal afgedrukt en een polsbandje van gemaakt zodat ik een leidraad heb. Ik hoop stiekem toch op 2u28, al ga ik er vanuit dat de topconditie van de marathon weg beetje weg zal zijn. Vorig jaar tot km 21 op reserve gelopen, bang van de slotklim (1u35'40" en 54'25 voor de laatste 11,8km). Als ik 2min beter wil zou ik toch zeker rond 1u32'40 moeten doorkomen, dan mag ik de laatste 11.8km nog 1minuutje kwijtspelen...

Met z'n drieën naar ginder. Michiel heeft de handschoen die ik hem vorig jaar toewierp opgeraapt en hij wil terug het record van snelste tijd op zijn naam hebben :-). Zijn schoonvader gaat mee voor wat bevoorrading onderweg. Vlak voor start dilemma: wat aandoen boven mijn lange broek? Gewoon looptruitje met of zonder kw overaan? Vlak voor de start beslis ik de kw aan Karel te geven die ergens aan km 3 zal staan met de mtb. Die zal ik wel niet missen en volgens ze hier zeggen wordt er geen regen verwacht voor 18u. Vlak voor de start ontmoet ik nog ne collega van't werk, leuk. Andere collega waarvan ik weet dat ie meedoet heb ik nog ni gezien voorlopig.

Start!
Vlam, vlam naar beneden. Kort klimmetje en dan weer verder naar beneden. Doorkomst km 4: bijna 2min sneller dan vorig jaar!! Km 8: weer een dikke minuut er af!! Michiel haalt me rond km 7 in maar wegens plaspauze ergens km 9 ga ik er terug over. Ik neem me voor ni om te kijken, intrinsiek is ie toch veel beter dan mij. We zien het wel in hoeverre zijn zware trainingsdagen voor de Hel van Kasterlee een effect gaan hebben op deze wedstrijd... Km 12: weer 1minuut gewonnen. Slechter weer dan vorig jaar: veel meer wind. De mensen moedigen ons aan maar mijn hoorapparaten kunnen de felle wind niet genoeg filteren, ik versta niets van wat ze roepen spijtig genoeg.

Eerste uur achter de rug, 14.5 per uur. So far so good! Waar ik de eerste vrouw vorig jaar pas in km 28 voorbijstak, ben ik nu de eerste dame (een Hollandse) al rond km 10 voorbij gegaan. Klimmen naar km 16, da's een zware vier kilometer. Het stuk onverhard is verrassend niet zo vettig als ik verwacht had. Klein beetje afdalen en dan terug omhoog naar top vd cime over betonnen baan. Het uitzicht hier is geweldig. Heb eigenlijk goesting om aan de mensen hier te vragen wat die kleine bergjes in de verte zijn -iets van de mijnen? / wat die toren daar is / welk stadje ik ginder in de verte zie / ... maar de plicht roept: lopen, lopen, lopen! Nog wat rozijnen meepikken aan bevoorrading en hop, lange afdaling naar het keerpunt, km 21.

Ik weet niet of ik er goed aan doe maar al die afdalingen gaan me heel goe af. Ik haal altijd mensen in dan. Houden die dan in uit schrik voor wat er nog komt? Ga ik de weerbots nog wel krijgen in de 3e en 4e cime?? Slechts één kort stukje afdaling dat me wat steil is hou ik beetje in, maar voor de rest, gaaaaaan!!! Ik kom door op km 21 op 1u29'15, waaw: dik 5min beter dan vorig jaar. Drie minuten slechter dan vorig jaar ga ik zeker ni lopen, ik voel me nog goed! Een keertje omkijken maar Michiel nergens te zien. Samen met ene van Kortenberg de beklimming aanvatten. De drie gasten die me voorbijstaken in de tweede cime stappen hier ineens uit de wedstrijd?? Goe voor ons! Enkele km later moet mijn compagnon me laten gaan. km 24: weer een minuutje ongeveer eraf kunnen pitsen! Serieuze regen ondertussen; uit veiligheid zet ik hoorapp maar af, anders werken ze straks niet meer. Vervelend maar auto's zal ik wel ni tegenkomen vermoedelijk. Naarmate de km vorderen beginnen handen beetje te verkleumen. Aan de finish rap drinkske pakken en maken dat ik naar de douche ben straks! Ondertussen weer samen met iemand anders aan't lopen gedurende enkele kilometers. Binnen de 100m voor me uit zie ik een tiental lopers, alleen of in groepjes van twee. We naderen precies geen meter, al geruime tijd. Km 28: ai, 10s trager dan vorig jaar. Maar da's al bij al ni erg, nog genoeg reserve. Toch trachten ni te verzwakken, een tijd van 2u25 zit er zelfs nog in jawel!! Vlak voor top vd laatste cime haaks om, grote baan op. En om één of ander reden staat de rest hier precies allemaal stil. Mijn compagnon ben ik alweer kwijtgespeeld en ik raap hier ineens quasi al die gasten op :-). Km 30: eindelijk boven, nu enkel de slotklim nog. Maar hierboven op die plateau met de wind en verkleumde handen... vermoeidheid die me parten begint te spelen...'t is vechten!

Ik raap er toch nog een paar op en denk dat de laatste die mij voorbijgestoken heeft; dat moet ergens rond de 15km geweest zijn. Goe bezig! Km 32: status quo met vorig jaar. Nu nog een 4min en we zijn er!! Pittige afdaling en hier haal ik nog twee oranje vestjes in. Kunnen owv verzuring precies nimmer vollen bak afdalen terwijl het mij geen problemen kost. Proberen de voorsprong wa uit te diepen zodat ze op de Bouxhmont ni terug komen. Bocht naar rechts en lap, daar ligt ie. Zo geconcentreerd, ik heb Karel compleet gemist die ineens van aan de voet samen met mij omhoog tracht te lopen :-). Stikkapot, maar kom, blijven gaan!! Ik raap iemand op die wandelt en zie 50m voor mij nog ene strompelen. Kijk op klok, nog 2min lopen. Karel loopt enkele meters achter mij ondertussen. Ik zie het spandoek verschijnen, de ijzeren nadars, ... ja, de strompelaar ingehaald. Op deze plaats zal ik finishen! Stop. Rust. Adem pakken. Waaw, I did it again :-). Kijk op klok, in de laatste km 5" verloren vgl met vorig jaar maar belangrijkst van al: onder de 2u24 gedoken. Dik 6min beter!!!!!!!

Ik krijg van Karel mijn vestje terug en hij gaat naar beneden Michiel opzoeken. Bij het drinken van den isostar nog rap een woordje uitgewisseld met Jo (PR 60plussers!!!) en dan slef slef omhoog joggen naar de warme douche. In de sporthal is natuurlijk nog ni veel volk. Peter Devocht is al gedouched en ik kan enkele woorden met hem uitwisselen (2u02!!, de leeftijd heeft precies geen vat op die mannen). Er lopen er hier een paar rond die maar amper da trapke af kunne of hun schoenen uitkrijgen. Bij mij valt het gelukkig goe mee. Bovenbenen zullen morgen en vooral overmorgen wel erger stijf zijn vermoedelijk.

Na den douche rap rap naar auto want Michiel douchet ni en wil zo rap mogelijk terug naar moeder de vrouw. Ergens wel jammer, ik mis de sfeer in het zaaltje dan compleet + de regionale producten. Mijn startnr geef ik aan Staf, de andere collega van't werk die ik nu dan toch tegen kom. Die klaagt vooral van zijn bovenbenen :-). Toch nog eens snel naar de inkom vd zaal, die affiche van trailrun in Chimay eens goe bezien; 35km maart volgend jaar, constant in de natuur waarschijnlijk. Onthouden! Onderweg naar huis hoor ik dat Michiel veel last had van zijn darmen maar eveneens vlotjes onder de 2u30 gegaan is. Toch zal het wel steken dat ik bijna 5min rapper ben dan hij :-). Film vd wedstrijd nog eens afspelen en genieten vd prestatie!!

En dan de andere kant vd medaille:
maandag verlof, beetje stijf maar ni zo erg. Zie dat ik op 36ste plaats gefinished ben!!!!!! Heel mijn app nog eens goe opgekuist, niks stilgezeten. Dinsdag opstaan om te gaan werken en... ik geraak amper uit bed. bovenbenen stijf, maar vooral mijn linkerkuit is gespannen. Vreemd, gisteren niks last van gehad. Ik mank lichtjes en hoop dat da er snel uit zal zijn. Helaas, het wordt erger met de dag en vrijdag ga ik er mee naar ne specialist. Die masseert de kuit en da doe flink zeer. Waarschijnlijk spierscheur :-). Ik maak nieuwe afspraak voor dinsdag erna, eerder gaat niet. Het betert niet, integendeel. Zondag-maandag-dinsdag kan ik amper wandelen. Vooral eerste uur na opstaan serieuze zeer en kuit staat op ontploffen. Eindelijk dinsdagavond, kine ziet me binne komen en weet al genoeg. Man, man, afgezien daar op da bed. Eerst alles terug wa los krijgen en daarna goe intapen. Weet ondertussen dat zowel binnenste als buitenste kuitspier gescheurd moeten zijn. Nu heb ik gelukkig toch voelbaar meer steun en de nacht van dinsdag op woensdag slaap ik heel goed. Wandelen gaat me ook beter af, al is't zeker nog ni zoals zou moeten. Ik besef dat ik toch geruime tijd buiten strijd zal zijn. Jammer dat zo'n mooie wedstrijd op die manier moet aflopen...

Waaraan zou de blessure nu te wijten zijn? Te kort bij marathon? Niks heuveltraining en dat wreekt zich? Te wijten aan feit dat ik eigenlijk amper gestretcht heb vooraf? Of gewoon pech gehad? Feit dat iedereen tegen me zegt dat ik geen 25j meer ben weiger ik te aanvaarden; op je 31ste moet ge al die dingen toch nog kunnen!!
Ik zal het nooit weten... nu maar goed trachten te herstellen!!

grtz,
Jef Dries