Natuurloop 33km (630 hoogtemeters) over landelijke, heuvelachtige wegen.

Lieve loopvrienden,
Dit plaatje kennen jullie waarschijnlijk uit de vorige editie van het clubblad. Vorig jaar was mijn debuut in Belgie waar deze loop als een van de zwaarste lopen gemarkeerd staat. Het beeld van de masseur staat nog op mijn netvlies. Hij was mijn grote held vorig jaar en heeft ervoor gezorgd dat ik in redelijke staat weer naar huis kon. Wat maakt deze loop dan zo zwaar? Het is een combinatie van faktoren die dit niet alleen een van de zwaarste, maakt maar ook een van de mooiste lopen maakt.

Faktor 1: De Omgeving. Battice ligt zoín 40km voorbij Luik in een heel mooi rustig en rustiek bergachtig gebied. Vanaf de start heb je al een geweldig vergezicht over het gebied. De route loopt dwars door dit bergachtige gebied en biedt na elke bocht een prachtig uitzicht.

Faktor 2: Het Parcours. Tja, wat zal ik daar van zeggen. ZWAAR maar o zo mooi. Asfalt afgewisseld met grintpaden, bosweggetjes en veel, heel veel klimmetjes. Soms kort en steil maar meestal lang en zo vals plat als het maar zijn kan. Tijd om te herstellen heb je haast niet want er is maar 1,5km vlak. Vooral de combi van steil klimmen en steil dalen maken het zo zwaar voor alle onderdelen van je benen. Alles komt aan bod die dag (en veel nog dagen erna) je knietjes, kuiten, enkels, scheenbenen en heupen. Niets wordt gespaard.

Faktor 3: De Organisatie. Waar kan dit nog? Geen inschrijfgeld voor deze loop! Het kan dus nog. Veel vrijwilligers die tevens aan de route wonen zetten zich in om van deze loop een belevenis te maken. De ontvangst in de hal waar je in het frans jezelf kenbaar moet maken en waar aardige dames je te woord staan. Rustig naar de naastgelegen sporthal waar allemaal stoeltjes keurig op een rij op je staan te wachten. Zelfs daar wordt je vriendelijk verwelkomt. Je spullen kan je met een gerust hart achterlaten want de hal gaat op slot nadat de laatste loper zich heeft omgekleed. De start begint met een parade achter een platte kar met een drumband die je begeleidt naar de start om daar gezamenlijk aan deze race te beginnen. Onderweg wordt je perfekt voorzien van van alles en ook na de finish wordt je verwent. Chocolademelk voor onderweg, sportdrank, een vriendelijke lach en voor de dames een prachtige roos! Na een verkwikkende douche en, indien nodig, een massage kom je weer terug in de inschrijfhal waar je een broodmaaltijd kunt afhalen om de vele verbrande calorietjes weer aan te vullen. Lokale kaasjes, boter en stroop zorgen voor een heerlijk herstel. Iedereen zit gemoedelijk aan grote biertafels na te genieten.

Faktor 4: De Afstand. 33km is geen reguliere afstand dus voor velen een nieuwe fenomeen. Je loopt dan ook bijna nooit deze afstand. De halve marathon zegt iedereen veel meer en voor sommigen is een hele marathon ook bekend gebied maar het klinkt gek maar 33km is een vreemde afstand. Vooral als je bedenkt dat je vanaf 23km vooral omhoog gaat dus ze bewaren daar in Belgie het zwaarste voor het laatst. De km borden geven perfekt aan waar je zit op de route en geeft aan of je gaat stijgen of dalen en bij enkele punten staan borden dat de volgende klim 1700mtr is zodat je je geestelijk kan voorbereiden en dat helpt echt.

Faktor 5: De Deelnemers. Als je niet goed getraind bent heb je hier eigenlijk niets te zoeken tenzij je iemand aan wilt moedigen. Dat blijkt ook wel uit het deelnemersveld, serieuze lopers die weten waar ze aan beginnen en hier ver van tevoren mee bezig zijn geweest. Geen deelnemers die het weekend ervoor denken om ook maar eens een stukje te gaan rennen! De meeste lopers komen hier al jaren en je ziet ze elke keer zichtbaar genieten. Dit jaar waren we met zín viertjes met als debutant Caro die de verhalen wel kende maar nu toch wel erg stil werd vlak voor de start. Gelukkig had ze alle info goed opgeslagen en heeft ze de loop goed verdeeld en met een prima tijd de loop volbracht (3.27.30u). Jeroen van Geelen wilde graag onder de 2.30u lopen en dat is bijna gelukt (2.31.38u), hij baalde wel zichtbaar maar van mij krijgt hij alle respect. Mary Langerak is hier kind aan huis en ook deze dag liet Mary zich door niets en niemand van de wijs brengen en met haar dieselgang volbrengt zij ook deze editie(3.24.28u). Na vorig jaar totaal kapot te gaan bij de laatste 3 km heb ik mij niet laten verrassen dit jaar en heb de loop beter ingedeeld wat resulteerde in een tijd onder de 3 uur (2.59.34u) Gelukkig heeft de kramp in mijn kuit vlak voor de start geen roet in het eten gegooid.

Moe maar onwijs voldaan reden we terug naar Nederland en hebben de loop wel 36 keer de revu laten passeren. Hoe vertel je dit nou thuis of op de club waar men geen idee heeft hoe mooi, afwisselend, zwaar, gezellig, bijzonder en gemoedelijk deze loop is?
Ik ben altijd al fan geweest van BelgiŽ en zijn inwoners en ook nu weer is dit beeld bevestigd en ik hoop er nog vaak te komen en hoor of zie graag wie er volgend jaar aansluit om deze ervaring te delen.

Frank Aalten